یازده توصیه اقتصادی به دولت یازدهم
در هشت سال گذشته کمتر توصیة اقتصادی ارایه می دادم
و اوقات تنهایی خویش را با عرفان، ادبیات و شعر و ادب پر می کردم
چون می دانستم که نه گوش شنوایی وجود دارد و نه قدرت درک مفاهیم!
در یکی دو نوبتی هم که مطالبی عرضه داشتم، پیش بینی هایی کردم که
متأسفانه یکی پس از دیگری در قالب:
کاهش رشد اقتصادی
کاهش شدید قدرت خرید مردم و افزایش شدید نرخ تورم
کاهش نرخ اشتغال از یک سو و افزایش نرخ بیکاری از سوی دیگر
کاهش نرخ سرمایه گذاری اعم از داخلی و خارجی
تخریب شدید در اوضاع کسب و کار
تخریب شدید متغیرهای کلان اقتصادی در بازارهای اقتصادی
کاهش ارزش پول داخلی و همزمان، کاهش شدید قدرت رقابتی در بازارهای خارجی!
افزایش شدید کسری بودجه دولت
افزایش شدید نقدینگی
ایجاد جو بی اعتمادی میان بنگاه های اقتصادی
و ده ها معضل دیگر، چهره عیان کردند
آن روزها همة این ها را پیش بینی کردم و در یکی دو روزنامه هم چاپ کردم
اما، نه گوش شنوایی بود و نه قدرت درک مفاهیم
البته، امروز را نمی دانم که گوش شنوایی هست یا.....؟
با این همه، برای ادای تکلیف، دوباره قلم بر کاغذ می لغزانم و نکاتی را
به مرور و به طور مختصر عرضه می دارم که
برای رهایی از این همه مشکلاتی که رییس دولت پیشین بر "ایران" تحمیل کرده است
و متأسفانه با ارایة آمار "دروغ" و پر ایهام، هنوز قصد تطهیر خویش را دارد
به راستی چه باید کرد تا دوباره اقتصاد ایران
به همان وضعیت هشت سال پیش باز گردد؟
"یازده اولویت" اقتصادیی را که دولت یازدهم باید در نظر گیرد،
به قرار زیر فهرست می کنم
و دربارة هرکدام به مرور، سخن خواهم گفت:
1- بازنگری در تولید و بازپروری آمار اقتصادی و تجدید نظر در نهادهای تولیدکننده آمار
2- تصحیح فوری "قیمت های نسبی" ازجمله:
الف- کاهش فوری قیمت حامل های انرژی
ب- افزایش ارزش پول داخلی
3- بازنگری فوری در درآمدها و هزینه های بودجة 1392
4- بازنگری فوری در سیاست های موسوم به هدفمندسازی یارانه ها
5- بازنگری در روابط اقتصاد خارجی در سایة:
الف- تعامل مدبرانه در مسایل هسته ای
که از یک سو منافع ملی به طور کامل حفظ شود
و از سوی دیگر، تحدید تحریم ها را در بر داشته باشد
ب- بازنگری در قوانین سرمایه گذاری خارجی
ج- قطع ید برخی از نهادهای پرقدرت نظامی و غیرنظامی در پروژه های اقتصادی
که رقیب ضعیف و ناکارآمدی با همتایان خارجی خویش اند
6- بازنگری در "فهم" سیاست های تعدیل ساختاری
7- بهبود فضای کسب و کار در قالب:
الف- افزایش سرمایه گذاری های خصوصی داخلی و خارجی
ب- پرهیز از خصوصی سازی خدمات عمومی و اجتماعی و بازگرداندن دوبارة آنها به دولت
و درمقابل، تشویق و اجرای خصوصی سازی در سایر بخش های اقتصادی
ج- تنش زدایی در روابط خارجی و فراهم سازی شرایط مناسب برای جذب پس اندازها، منابع، خدمات فنی- مهندسی و تکنولوژی خارجی
د- تغییر در ساز و کارهای ایجاد بازارهای خارجی برای افزایش صادرات محصولاتی که توسط سرمایه گذاران داخلی و خارجی تولید می شوند
ه- تقویت و حمایت کارآفرینان داخلی از یک سو و بازنگری در قوانین کار از سوی دیگر
و- حمایت جدی دولت از تولیدکنندگان داخلی در قالب بازنگری در سیاست های اقتصادی و پرداخت یارانه های موقت
8- انضباط شدید پولی و مالی به طور واقعی
9- ایجاد یک نهاد واحد برای تصمیم سازی های اقتصادی در دو بخش درآمدی و هزینه ای
10- استفادة فوری از نیروهای کارآمد و متخصص که طی سالیان گذشته به انزوا کشیده شدند
11- تغییر و ایجاد دوبارة نهادهای ازدست رفتة اقتصادی
اعتقاد دارم که یازده اولویت بالا، فوری ترین اقداماتی است که
دولت یازدهم باید آن ها را با دقت، طی دو سال آینده در دستور کار قرار دهد
تا شرایط را برای اجرای سایر سیاست های اقتصادی
که بتوانند اقتصاد را در دو بعد داخل و خارج به تعادل رسانند، فراهم سازند
انشاءالله موارد بالا را طی یادداشت هایم به طور اجمال توضیح خواهم داد
شاید که گوش شنوایی پیدا شود و......
دکتر رحیمی بروجردی در خانوادهای متوسط و معمولی در شهر تهران متولد و پس از اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان ادیب در سال 1974 میلادی راهی آمریکا برای ادامة تحصیلات شد. پس از اخذ مدارک لیسانس و فوق لیسانس از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا (ساکرامنتو)، در سال 1988 میلادی به اخذ دکتری تخصصی در اقتصاد بین الملل از دانشگاه ایالتی کانزاس در آمریکا نایل آمد.