پیام شمارة ۱۴۴

یاران همراه!

دیشب قهرمانان و دلاورمردان کشتی آزاد ایران پس از شکست کوبا، بر بام قهرمانی دنیا ایستادند و پرچم خوش‏رنگ و غرورآفرین کشورمان را بالاتر از کشورهای کوبا و روسیه به اهتزاز درآوردند. سالن کشتی شهر ساری مملو از مشتاقان به کشتی بود که برای ارج نهادن به عزیزترین ورزش ملّی کشورمان مشتاقانه به انتظار قهرمانی پهلوانان ایران زمین، شتابان از اقصاء نقاط کشور آمده بودند. امّا آن‏چه رسانة تصویری کشور، بارها نشان می‏داد و مخبر ورزشی به‏دفعات تکرار می‏کرد، شعاری بود تحتِ عنوان: ((انرژی هسته‏ای حقّ مسلم ماست))، که ظاهراً تعدادی از تماشاگران آن‏را بر روی پارچه‏ای نوشته بودند تا جلوی دوربین تلویزیون ملّی کشور به‏نمایش درآورند. همین شعار نیز قبلاً در دیگر میادین ورزشی از جمله در بازی فوتبال تیم پرسپولیس با بایرن‏مونیخ آلمان که چندی پیش در ورزشگاه آزادی انجام شد، به صورتی مشابه تکرار شده بود. آیا به‏راستی درست است که میادین ورزشی را به سیاست و شعارهای سیاسی آلوده نمائیم؟

۱- واقعاً معلوم نیست که دست‏یازی به انرژی هسته‏ای چه ربطی به میادین ورزشی کشتی و فوتبال دارد که ما این‏چنین ذهن مردم خود را درگیر موضوعات سیاسی می‏کنیم و به‏گونه‏ای حساسیت‏های بین‏المللی را با چنین شعارهائی که صرفاً برای خوراک داخلی تهیه می‏شوند، برمی‏انگیزانیم؟

۲- باید بدانیم که بسیاری از رفتارها و تصمیمات سیاسی کشورها و سازمان‏های بین‏المللی در میدان‏های دیپلماسی در مقابل ما، نشأت گرفته از رفتار و گفتار سیاسی ماست! اگر انتظار نداریم که دنیا برخورد تبعیض‏آمیز با ما داشته باشد، ما نیز به‏مثابه یکی از اعضای خانوادة بین‏المللی، باید حتی‏المقدور قواعد مرسوم و مورد احترام جهانی را رعایت کنیم. یعنی، اگر فی‏المثل عملِ ناپسند مجلة آلمانی را که در کاریکاتوری، نشان می‏داد بازیکنان تیم ملّی کشورمان که هریک خود را با یک ((بمب هسته‏ای)) مجهز کرده بودند و پلیس ضد شورش آلمان در مقابل آن‏ها صف‏آرائی کرده است، مورد نقد و لعن قرار می‏دهیم یا شایعة حذف تیم ملّی کشورمان را از بازی‏های جهانی فوتبال سال ۲۰۰۶ آلمان برنمی‏تابیم و با قاطعیت شعار می‏دهیم که دنیا نباید ورزش را با سیاست عجین نماید، آیا ما نیز نباید قبل از این‏که چنین برخوردهائی را از جامعة جهانی ببینیم، در رفتار خود تجدیدنظر کنیم؟

۳- یکی از انتقادات برحقّ ما نسبت به سیاست‏های کشورهای قدرتمند، برخوردهای دوگانه‏ای است که آن‏ها در مورد مسائل مختلف جهانی از خود نشان می‏دهند. اگر ما به‏راستی اعتقاد داریم که برخوردهای دوگانه عملی ناپسند است، حداقل باید خود در عمل نشان دهیم که مخالف چنین تفکری هستیم. البته برخوردهای دوگانه تنها در خصوص مسائل هسته‏ای خلاصه نمی‏گردد. کمی در مورد اظهارنظرها و رفتار خود در خصوص موضوعات جهانی دقّت کنیم تا دریابیم که ما نیز کمتر از کشورهای دیگر، نیستیم. از ((تونی بلر)) نخست وزیر انگلستان پرسیدند که چرا شما فعالیت‏های هسته‏ای اسرائیل را نگران‏کننده نمی‏دانید، اما فعالیت‏های هسته‏ای صلح‏آمیز ایران را تهدید به‏حساب آورده‏اید. با زیرکی در جواب گفت که اسرائیل هیچ‏گاه صحبت از محو ایران نکرده است، درحالی‏که شما به صراحت گفته‏اید که خواهان محو اسرائیل هستید. آیا به‏راستی دنیا از خود نمی‏پرسد که چگونه ایران می‏خواهد با استفاده از فعالیت‏های هسته‏ای صلح‏آمیز، اسرائیل را از روی نقشة جهان حذف نماید؟ آیا چنین گفتارها و رفتارهایی، نمایان‏گر برخوردهای دوگانة ایران در مجامع بین‏المللی نیستند؟

همیشه سبز و آفتابی باشید!