پیام شمارة ۱۴۳

یاران همراه!

دولت بوش با سیاست‏های نابخردانه و مشوّشی که درپیش گرفته است، عامل اصلی محدودکنندة روندِ دموکراسی در ایران محسوب می‏شود. حمایت از گروه‏های معارض در خارج از کشور که از پایگاه مردمی برخوردار نیستند و بعضاً مورد تمسخر قاطبة ملّت ایران قرار می‏گیرند و اختصاص بودجة ۷۵ میلیون دلاری برای دفاع و حمایت از اوپوزیسیون که اکثراً خارج از ایران قرار دارند و با واقعیت‏های جامعة ایران، بیگانه‏اند، باعث شده است که روشنفکران و دلسوزان واقعی در ایران، با خودسانسوری و عدم امنیت مواجه شوند و هرگونه تلاش آن‏ها از طرف رقباء، منتسب به استکبار آمریکا جلوه‏گر شود. (گفته می‏شود که از بودجة ۷۵ میلیون دلاری تاكنون،۵۰ ميليون دلار به راديو و تلويزيون فارسي آمريكا، ۵ ميليون دلار براي گسترش اينترنت،۱۰ ميليون دلار براي تعمیق فعالیت‏های سياسي علیه نظام جمهوری اسلامی ایران و۱۰ ميليون دلار براي مخالفان سياسي جمهوري اسلامي ایران که قریب به اتفاق آن‏ها در خارج از کشور سکنی گزیده‏اند، در نظر گرفته شده است.) در این رابطه، نکات ذیل حائز اهمیت می‏باشند:

۱- ملّت ایران به‏خوبی می‏داند که دولت‏های متجاوز آمریکا طی دهه‏های گذشته، هرگز به فکر منافع ملّی ایران نبوده‏اند و اتفاقاً بعد از انگلیس، ملّت ایران بیشترین صدمات را از سیاست‏های متجاوزانة آمریکا متحمل شده است. آن‏ها همیشه به‏دنبال تحقیر و عقب‏نگهداشتن ملّت و جامعة ایرانی بوده‏اند و در دوران پیشین، هیچ تلاشی را برای قراردادن ایران در مسیر استقلال و دموکراسی از خود نشان نداده‏اند.

۲- ملّت ایران به‏خوبی می‏داند که روند دموکراسی در ایران باید همچون دست‏یازی به فن‏آوری انرژی هسته‏ای و سایر علوم پایه‏، بومی باشد و با ساختارهای دینی- فرهنگی- اقتصادی و اجتماعی کشور مطابقت نماید. ((دموکراسی وارداتی)) برای ایران، نتیجه‏ای جز ظلّت و تحقیر نخواهد داشت و ملّت ایران که مسیر خود را پیدا کرده است، هرگز اجازه نخواهد داد چنین ننگی بر نظام سیاسی کشورش مستولی گردد.

۳- ملّت ایران با اقتداء بر رهبران لایق و با همتِ والای جوانان غیور خود، مسیر رشد و تعالی را طی خواهد نمود و با تعامل با کشورهای پیشرفته، در ساختنِ جهان روبه رشد، مشارکت مؤثری را از خود به نمایش خواهد گذاشت. ممکن است در این مسیر، بسیاری از اندیشمندانِ دگراندیش، صاحبان قلم در جراید و رسانه‏ها، اساتید حوزه و دانشگاه و فعالان سیاسی مورد بی‏مهری نظام قرار گیرند، تبعیدیِ خودساخته شوند، به زندان و مشقّت بیافتند و نهایتاً آن‏ها را کنار زنند، امّا برای استقرار نهادینة دموکراسی در ایران، باید از این مسیر هم با موفقیت عبور نمود و تمامی این محرومیت‏ها را با جان و دل برای آزادگی و استقلال ملّت ایران تحمّل کرد.

۴- ملّت ایران و رهبران دینی- سیاسی آن، چه کسانی‏که بر قدرت نشسته‏اند و چه افراد و گروه‏هائی که خارج از قدرت سیاسی، به روشنگری اهتمام می‏ورزند، ((تنی واحد)) از ملّت بزرگ ایران را تشکیل می‏دهند که همگی با روش‏ها و سلیقه‏های خاص خود، درصددند مسیر پرچالش دموکراسی در ایران را هموار نمایند. البته رهبرانِ بر قدرت نشسته باید بدانند که آن‏ها نیز، هم‏چون پیشینیان از قدرت به زیر کشانده خواهند شد و عاقبت، گروهی دیگر بر صندلی آن‏ها تکیه خواهند زد. امّا آن‏چه می‏ماند بزرگی و عظمتِ نام ایران است و این‏که هر گروهی تا چه اندازه، روند دموکراسی در کشور را سرعت و تعمیق بخشیده است. پس، تحمّلِ شنیدن صدای مخالف را داشته باشند، آزادی بیان را ارج نهند، حقوقِ ایرانی‏ها را به‏خوبی رعایت کنند و سهم خود را در استقرار جامعة دموکراسی به‏درستی ایفاء نمایند.

۵- در پایان اضافه نمایم که ملّت ایران کاملاً هوشیار می‏باشد و رهبران دلسوز خود را می‏شناسد. روند دموکراسی را تشخیص داده است و دشمنی‏های آمریکا و سایرین، خللی در ارادة مصمم آن ایجاد نخواهد کرد. جامعة امروز ایرانی شعار را از شعور تشخیص می‏دهد و دل به کسانی می‏سپارد که آزادی، استقلال، غرور، عظمت، بزرگی، پیشرفت، آرامش و رفاه را برای آن‏ها با کمترین هزینه به‏همراه می‏آورد. این‏را باید دشمنان ایران من‏جمله آمریکا بدانند که ((ایرانِ همیشه سرافراز))، به‏زودی عظمت و جلال گذشتة خود را بازپس خواهد گرفت و الگوئی برای تمامی جهانیان و ملّت‏های محروم خواهد شد. اعتقاد راسخ دارم که آن‏چه بیان نمودم، شعار یا تخیل نیستند و انشاءالله به‏زودی ملّت بزرگ ایران ثمرات ارزشمند آن‏را مشاهده خواهد نمود.

همیشه سبز و آفتابی باشید.