پیام شماره ۱۹۰

یاران همراه!  

در پیام‏های گذشته به بررسی عوامل موفقیت پرداختیم. پیام امروز نیز، دست‏یازی به موفقیت را از زاویه جدیدی مدٌ نظر قرار می‏دهد. یکی از رموز رسیدن به موفقیت، چگونگی دیدمان نسبت به محیط پیرامونی و اشخاص است. اگر ((سازگاری با محیط و اطرافیان)) ندارید، و دوست دارید تغییری اساسی در زندگی خود به‏عمل آورید، تغییری که موجب خشنودی و آرامش و انبساط خاطر شما گردد، ابتدا باید ((نگاه)) خود را به دیگران تغییر دهید. به‏عبارت دیگر، موفقیت توأم با آرامش زمانی به‏دست می‏آید که  ما دید خود را نسبت به محیط پیرامونی، افرادی که با آن‏ها در تماس هستیم و موضوعاتی که روزانه باید با آن‏ها برخورد نمائیم، تغییر دهیم. اجازه دهید از مثالی ساده آغاز نمایم. ما معمولاً عشق و احترام و محبت خود را نصیب کسانی می‏کنیم که با ما مهربانند، به نیکویی با ما سخن می‏گویند، از رفتار و قیافه و طرز لباس پوشیدنشان خوشمان می‏آید و خلاصه احساس خوبی نسبت به آن‏ها داریم. آیا با کسانی که کاملاً عکس ِ خصوصیات فوق‏الذکر را دارند، چه رفتاری داریم؟ آیا هنوز هم به آنها عشق می‏ورزیم و نوعدوستی و محبت خود را نثارشان می‏سازیم؟ آیا عشق خود را نثار شخصی کرده‏اید که بیشترین مشکلات را برای شما به‏وجود آورده است یا در محیط کار و زندگی خصوصی‏تان، بیشترین ناسازگاری را با شما دارد؟ همین مثال را برای محیط پیرامونی و تمامی موضوعاتی که روزانه با آن‏ها سروکار داریم، به‏کار بندید، آن‏گاه نتایج مثبت و حیرت‏انگیزی را که حاصل می‏کنید، مشاهده نمائید. باید دانست که بیشترین اختلالات روانی و روحی و بیماری‏های جسمانی از چنین ناسازگاری‏هائی نشأت می‏گیرند. بنابراین در مثال مزبور، اگر ما از صمیم قلب بتوانیم همه را مورد عفو و بخشش خود قرار دهیم و در مقابل ِ آن، هیچ‏گونه انتظار و پاسخی را هم نداشته باشیم، یعنی ((متوقع)) نباشیم، و با تمام وجود به این افراد عشق بورزیم و محبت و نوعدوستی خود را نثارشان کنیم، آن‏وقت نه تنها بسیاری از بیماری‏های جسمی، بدن ما را ترک خواهند کرد، بلکه با یک آرامش خارق‏العاده‏ای می‏توانیم به زندگی عشق بورزیم و از آن لذت ببریم و در تمامی مراحل مبارزة دائمی خود نیز موفق باشیم. "کاترین پاندر" در کتاب "The Prospering Power of Love" (نیکبختی قدرت عشق) می‏نویسد: "عبارت زیر را به‏طور مرتب تکرار نمائیم: من بدون هیچ‏گونه و وابستگی و توقع، همه مردم را دوست دارم و می‏دانم که همه مردم نیز بدون هیچ‏گونه وابستگی و توقع، مرا دوست دارند..... هر چیزی که به خیر و صلاح من باشد، پروازکنان به سویم خواهد آمد." "اکانت ایسواران" در کتاب "راه عشق (داستان تحول روحی مهاتما گاندی)" می‏نویسد: "در تمامی اعصار و در طول تاریخ، فتح و پیروزی همواره با طریقت عشق و بخشودگی دیگران بوده است. هنگامی‏که فردی از فرد دیگری متنفر است، این خود اوست که به بیماری‏های جسمی و احساسی و روحی دچار می‏شود. هنگامی هم ‏که به اطرافیانش عشق می‏ورزد، دوباره خود اوست که به یک کل بدل می شود. نفرت، هلاک می‏کند؛ عشق، شفا می‏دهد." بنابراین، ((بخشش و عفو)) دیگران، متوقع نبودن و هدیة عشق به آن‏ها در عوض، می‏تواند تمامی سموم و رسوباتِ خشم و نفرت و حسادت و بغض و.... راکه نسبت به دیگران داریم، به طور کلی زایل سازد، اضطراب و تشویش را برای همیشه از ما دور نماید و روان ما را صیقل دهد و مانند آئینه شفاف کند. اگر چنین رویه‏ای را در زندگی خود تجربه کنیم، به‏طور قطع سازگاری با محیط و اطرافیان پیدا خواهیم نمود و بدانیم که موفقیت توأم با آرامش در انتظارمان خواهد بود.

همیشه سبز و آفتابی باشید.