پیام شماره ۱۸۲

یاران همراه!

در تاریخ هر ملت، گه‏گاه وقایعی رُخ می‏دهد که با هوشیاری و موقعیت شناسی مردم و از همه مهمتر رهبران و مسئولین تصمیم‏گیر، می‏تواند تبدیل به یک ((افتخار ملی)) یا سرمایة ماندگار اجتماعی گردد. اگر چنین وقایعی از بطن ملت بجوشد و سازوکارهای آن توسط مردم به‏طور مستقیم انجام شود، ماندگاری و عظمت آن برای تاریخ و نسل‏های آینده بیشتر خواهد بود. مصادیق فراوانی را می‏توان ذکر نمود از آن‏جمله: قیام مشروطیت که فارغ از پیدائی هر نظام سیاسی در کشور، الی‏الابد به‏مثابه یکی از اقتخارات ملی و سرمایه‏های اجتماعی نهضت آزادیخواهی ملت ایران در تاریخ ماندگار خواهد ماند. نهضت ملی شدن صنعت نفت که مطمئناً هر رژیم سیاسی در گذشته و حال و آینده کشور سعی می‏کند از آن به‏نوعی برای منافع سیاسی خود بهره‏برداری نماید، امّا اصل چنین حرکت استقلال‏ طلبانه‏ای هرگز از حافظة ملت ایران پاک نخواهد شد. همچنین است انقلاب اسلامی ملت ایران در بهمن ۱۳۵۷، که به‏راستی یکی از افتخارآمیزترین و باشکوه‏ترین وقایع تاریخ ملت ایران برای همیشه محسوب می‏شود. در مقابل می‏بینیم آن‏دسته از ((افتخارات فرمایشی)) که رهبران سیاسی می‏خواستند به‏نوعی آن‏را با زور تبلیغات گسترده و حمایت‏های به‏ظاهر مردمی در تاریخ ملت ایران ثبت و ضبط نمایند، هرگز ره به جائی نبردند، بلکه مورد تمسخر مردم در خفا و آشکار قرار می‏گرفتند. از آن‏جمله انقلاب سفید که رژیم شاه سعی می‏کرد آن‏را از طریق ارگان‏های مختلف اداری، آموزشی، فرهنگی، ورزشی و غیره در ذهن مردم و جوانان حک نماید، هرگز مورد وثوق و تأئید قاطبة مردم قرار نگرفت و بلکه آنتی‏تز رژیم پهلوی شد. باید دانست که هیچ افتخاری به‏طور فرمایشی برای ملتی حاصل نمی‏گردد و موجب غرور و مباهات مردم در طول تاریخ نخواهد شد، اگر آن اتفاق، از بطن مردم برنخواسته باشد و ((روح جمعی)) مردم در آن دمیده نشده باشد.

امّا، به‏واقع پیام امروز اختصاص به یکی از موقعیت‏هائی است که به‏تازگی نصیب ملت ایران شده است و امیدوارم که این رخداد بسیار مهم با هوشیاری و موقعیت‏شناسی مردم و مسئولین تصمیم‏گیر، تبدیل به یک افتخار ملی گردد. را‏ه‏یابی تیم ملی فوتبال کشورمان به مسابقات جام جهانی در آلمان را نباید به‏سادگی از کنار آن عبور نمود و اختلافات سلیقه‏ای برخی از مسئولین ذیربط در سازمان تربیت بدنی، فدراسیون فوتبال و رسانه‏های جمعی کشور نباید چنین واقعة مهمی را تبدیل به یک موضوع پیش‏پا افتاده نماید؛ ضمن آن‏که هرگز نباید اجازه داد که مسائل سیاسی اخیر در سطح بین‏المللی، خللی در حضور باشکوه تیم ملی ایران که به‏درستی منتخب ملت ایران در یکی از رخدادهای باشکوه جهانی است و بلکه ملت ایران از این‏طریق می‏تواند صدای رسای خود را که ریشه در تاریخی کهن و با عظمت دارد، به گوش جهانیان برساند، با خلل روبه‏رو سازد. اگر هوشیار باشیم نباید اجازه دهیم که تنش‏های درونی و برونی در روحیة جمعی تیم ملی کشورمان تأثیر بگذارد، تنش‏هائی که ممکن است از کادر فنی و سرپرستی تیم شروع شود و به سرود تیم ملی کشور در آلمان خاتمه یابد؛ سرودی که هنوز معلوم نیست به گفته رئیس فدراسیون فوتبال کشور، علیرضا عصار اجراء‏کننده آن خواهد بود، یا به نمایش برنامه دیشب کانال سه سیما، امیر تاجیک قرار است آن‏را با اجرای ارکستر سمفونیک کیف به اجراء درآورد (جمله‏ای معترضه بگویم که سرود مزبور حداقل برای من دلچسب و گیرا نبود)؟ شاید این نکات به‏ظاهر کوچک برای عده‏ای اهمیت نداشته باشد، اما به‏خوبی می‏دانم که چگونه می‏توانند تنش فراوانی در اردوی تیم ملی کشورمان ایجاد نمایند و تبدیل به عامل سد کننده‏ای گردند که ملت ایران از یک افتخار بزرگ محروم شود که البته اگر هوشیاری و موقعیت‏شناسی مردم و مسئولین ذیربط باشد، این اتفاق هرگز نخواهد افتاد و به‏زودی شاهد خواهیم بود که افتخار بزرگ دیگری برای ملت ایران به‏دست خواهد آمد که آن، تبدیل به یک سرمایه با ارزش اجتماعی برای ورزش کشورمان ایران سرافراز خواهد شد. به امید آن‏روز همگی با دل و روح و جان آواز نمائیم که "چو ایران نباشد – تن من مباد."

همیشه سبز و آفتابی باشید!