پیام شماره ۱۷۵

یاران همراه!

به نظر شما مهمترین خصوصیت کشورها، ملّت‏ها و انسان‏های موفق کدام است؟ عوامل متعددی را می‏توان جستجو نمود که یکی از مهم‏ترین آن‏ها، تمسک به یک ((الگوی رفتاری)) مشخص و پافشاری بر ((اصول)) مورد توافق جامعه است. ملّت‏ها و کشورهای تهی و سرگردان، آن‏هائی هستند که هیچ‏گونه ((اصول اخلاقی)) Principle را رعایت نمی‏کنند و برای رسیدن به منافع شخصی از مکتب ((ماکیاولیسم)) تبعیت می‏کنند. به‏طور کلی، رفتار اجتماعی مردم، منبعث از رفتار رهبران سیاسی جامعه با آن‏هاست. فی‏المثل، اگر رهبران سیاسی با مردم صادق نباشند، حرف و عملشان یکی نباشد و مردم فکر کنند که به آن‏ها دروغ گفته می‏شود، پس از مدتی کوتاه، مردم همان جامعه، در رفتار اجتماعیشان دروغگوئی را پیشه می‏کنند و به هیچ اصول اخلاقی خود را پایبند نمی‏دانند. بالعکس، دولت‏ها و افرادی ‏که حرف و عملشان یکی باشد و به آن‏چه می‏گویند، متعهد باشند، در زندگی پیشرفت خواهند کرد. اگر حکومت و ملّتی مایل باشد که در زندگی، پیشرفتی توأم با آرامش و سرور را تجربه کند، باید تلاشش منطبق بر گفتارش باشد. رهبران سیاسی و دینی با رفتارشان، الگوئی عملی برای ملّت‏هایشان هستند و در صورت نهادینه‏شدن کردار، گفتار و رفتار رهبران سیاسی در جامعه، مردم طریقة آداب اجتماعی را در مظاهر مختلف منطبق با آن، رعایت خواهند نمود.  هنگامی که سربازان معاویه قرآن‏ها را بر سر نیزه کردند، خوارج که تا پیروزی و رسیدن به موفقیت تنها چند قدم فاصله داشتند، دست از جنگ کشیدند و بی اعتناء به گفتة مولا علی (ع) که به آنها نهیب می‏زد: ((من خود قرآن ناطقم، دست از مبارزه نکشید و کار را تمام کنید))، به استقبال شکست رفتند. متأسفانه به دلایل سیاسی زمان امیرالمؤمنین که منبعث از رفتار خلیفه‏های عصر آن امام بزرگوار بود، ((الگوی اخلاقی)) وی نهادینه نشد و بسیاری از مردم (به‏جز عده‏ای اندک) با پیروی از الگوی رفتاری سایر خلفای عصر، طریقة دیگری را آزمون نمودند.  و یا زمانی‏که مهاتما گاندی در میان خیل عظیم مردم، کلکته را می‏خواست به وسیله قطار ترک کند، در جواب یادداشتِ فردی که از او خواسته بود قبل از ترک آنجا، برای مردم پیامی ارسال نماید، به سادگی گفت: ((من خود پیامم)). الگوی رفتاری گاندی، عاقبت هند را از سلطة انگلستان خارج نمود و مردم طعم آزادی و استقلال را چشیدند. کشورهای موفق که مردمشان زندگانی موفق توأم با آرامش را تجربه می‏کنند، از رهبرانی برخوردارند که در عمل، و نه فقط در بیان، الگوئی عملی برای ملّت خود و بلکه سایر ملل در سراسر جهان می‏باشند.

به‏همین ترتیب رعایت ((اصول اخلاقی)) در سطح نهاد خانواده نیز، به‏مراتب از اهمیت بالائی برخوردار است که عدم رعایت آن، به سطح جامعه کشانده خواهد شد و ناهنجاری‏های متعددی را سبب می‏گردد. اجازه بدهید که از مثال‏های ساده شروع نمایم: آیا شما والدینی را می‏شناسید که وقتی صدای زنگ تلفن را در منزل می‏شنوند، از فرزند خود می‏خواهند که بگوید، آن‏ها در منزل نیستند؟ و در مقابل چنین رفتاری، درس صداقت را به فرزندش می‏دهند و از او می‏خواهند که هرگز دروغ نگوید! پزشکانی که توصیة پیشگیری از بیماری‏های خطرناک منجمله سرطان، برای بیماران خود می‏کنند، امّا در مطب، جلوی بیمار  سیگار می‏کشند. رهبران سیاسی که مدعی آزادی و حرّیت هستند، امّا هیچ‏گونه صدای مخالفی را برنمی‏تابند و حتی حکم شکنجه، زندان یا اعدام برای مخالفین خود صادر می‏کنند. سیاست‏مدارانی که به‏طور مرتب به مردم خود دروغ می‏گویند و وعده‏های توخالی می‏دهند و در عوض انتظار دارند که مردم به آن‏ها اعتماد نمایند و حرف‏هایشان را باور کنند. واقعاً نمونه ها فراوان هستند. سرنوشت نظام سیاسی در بسیاری از کشورها نیز این‏چنین است. رهبران نظام درحالی‏که هرروز ده‏ها دروغ تحویل مردم می‏دهند، از آن‏ها می‏خواهند که صادق و درست‏کار باشند و رفتار اجتماعی صحیحی را نشان دهند. مقبولیت و مشروعیت نظام سیاسی در این کشورها در سطح داخلی و بین‏المللی با ((راست نگفتن)) و عدم رعایت ((اصول اخلاقی)) زیر سئوال رفته‏است.

 باید دانست که عاقبت، تمامی این کشورها، ملّت‏ها و تک‏تکِ افراد، زندگی ناگواری را پیش روی خواهند داشت. اگر ما یاد بگیریم که در مقابلِ حتی کوچک‏ترین موضوعاتِ مبتلا به زندگی و جامعة خود، اقدام عملی نمائیم و حرف و عمل‏مان یکی باشد، بهتر از آن‏است که برای مسائل بسیار بزرگ، تنها شعار بدهیم و حرف بزنیم امّا در مواقع لزوم، از عمل به آن عاجز و هراسناک باشیم. اگر بیان و عمل خود را یکی نکنیم، مجبور به تحریف و توجیه واقعیت‏های پیرامون خود می‏شویم و تمامی زندگی خود را با آنها سرگرم می‏نمائیم و همیشه در تشویش و سردرگمی  باقی خواهیم ماند. وضعیتی که فعلاً رهبران سیاسی بسیاری از کشورها و به‏تبع آن مردم، با آن روبه‏رو هستند. مهم نیست که خواستة ما چقدر بزرگ و با اهمیت باشد، مهم آنست که برای رسیدن به آن چقدر تلاش و پشتکار و صبر از خود به نمایش گذاشته‏ایم و حرف و عمل ما چقدر با هم مطابقت داشته است. به نظر من رمز موفقیتِ توأم با آرامش برای همة افراد و حتی حکومت‏های سیاسی، پافشاری بر ((اصول اخلاقی)) یا برخورداری از Principle است.

همیشه سبز و آفتابی باشید.