پیام شماره ۱۷۴
یاران همراه!
امروز سرنوشت پرونده هستهای کشور پس از نزدیک شدن به پایان مهلت یکماهه به ایران برای بازنگری و تعلیق در فعالیتهای هستهای خود از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد، از طرف معاونین وزارت امورخارجه کشورهای باصطلاح ۱+۵ (پنج عضو دارای حق وتوی شورای امنیت باضافه آلمان) بهطور محرمانه در مسکو، مورد بررسی مجدد قرار خواهد گرفت. در آستانه شروع نشست شورای امنیت، آمریکا با ایجاد یک جنگ روانی فراگیر مبنی بر استفاده از تبصره ۴۱ و ۴۲ بند هفتم اساسنامه سازمان ملل که اجازه مي دهد "درصورت مؤثر واقع نشدن اقدامات دیپلماسی و تحریمهاي اقتصادي و سياسي؛ به منظور پاسداری از صلح جهاني، کشور خاطی ازطريق زمين، هوا و دريا مورد تجاوز نظامي قرار گیرد"، ایران را تهدید به حمله نظامی و انهدام تأسیسات هستهای، نظامی و اقتصادی مینماید، چراکه قبلاً بیفایدگی تحریمهای گسترده اقتصادی- سیاسی علیه ایران را آزموه است، بنابراین تنها گزینه عملی را در تهاجم نظامی علیه ایران جستجو میکند. در این رابطه، تأئید تلویحی انگلستان مبنی بر تجاوز آمریکا به ایران از یکطرف و آماده سازی اذهان مردم آمریکا برای حمله به ایران، تأئید کارشناسان و آگاهان نظامی از وجود طرحهای متفاوت نظامی علیه ایران، همسوئی برخی از همپیمانان آمریکا با این کشور و یکپارچگی مطبوعات غربی بر صحّه گذاشتن به چنین تجاوزی از طرف دیگر، نگرانی آزادیخواهان، فعالان حقوق بشر و کشورها و ملّتهای مستقل دنیا را از حمله آمریکا به ایران و پیآمدهای آن که به طور یقین، بسیاری از مناطق استراتژیک و حساس اقتصادی دنیا را دربرخواهد گرفت و صلح و آرامش جهانی را دستخوش آشوب خواهد نمود، فزونی داده است. متأسفانه برخی از اقدامات و موضعگیریهای تعدادی از مقامات بلندپایة سیاسی ایران در خصوص مسائل مربوط به صلح خاورمیانه و موجودیت اسرائیل، گستاخی و بهانهجوئیهای آمریکا را با شعار ((پیشگیری از تهدید))، ((حفاظت از صلح جهانی)) و ((حق مشروع در دفاع ملي)) و همصدا نمودن کشورهای اروپائی و کشورهای دارای نفوذ سیاسی و اقتصادی با این کشور مبنی بر اینکه ایران اصرار دارد براي ورود به جمع کشورهاي اتمي با قدرت نظامي، از گروه هاي تروريستی حمایت نماید و با تهديدهاي بي شمار و پياپي عليه اسراييل، صلح جهانی را با مخاطره روبهرو سازد، تشدید نموده است و طرحهای پنهانی پنتاگوئن مبنی بر حمله نظامی به ایران را که از اوایل هزاره سوم میلادی بهطور جدی در دستورکار کارشناسان نظامی آمریکا قرار گرفته است، به واقعیت نزدیک مینماید. مطمئناً رویة متفاوت دیپلماسی و خودداری مقامات بلندپایه از برخی از اظهارنظرها و اقدامات غیرضرور در شرایط کنونی، میتوانست تا حد زیادی از بروز و گسترش چنین تنشهائی جلوگیری نماید و حقوق حقة ایران را برای برخورداری از آخرین پیشرفتهای فنآوری محقق سازد.
نتیجة نشست امروز هرچه باشد، قطعاً به نفع روند پرونده هستهای ایران نخواهد بود و شرایط سختتری را مقابل ایران خواهد گشود که گزینه نظامی را برای آمریکا در آینده قابل پیشبینی، سهلالوصولتر خواهد کرد. خیرخواهان و بزرگان دینی و سیاسی کشور باید برای پیشگیری از چنین اقدام تجاوزکارانهای از سوی آمریکا به جدّ، اندیشه نمایند و در استراتژی پرونده هستهای تجدیدنظر کنند که هم منافع ملی ایران خدشهدار نگردد و هم صلح جهانی با مخاطره روبهرو نگردد. اگر گامهای محکمی که طی چندماهه گذشته برای غنیسازی اورانیوم در کشور برداشته شد، با درایت سیاسی و انعطافهای دیپلماسی همراه بود، نتایح پربارتری را میتوانست برای کشور به ارمغان آورد. برگشتناپذیری فعالیتهای هستهای ایران شاید بر کمتر کسی پوشیده باشد، اما نباید اشتباهات سیاسی، کنشهای احساسی و تحریک کشورهای قدرتمند باعث گردد که ایران از حق مسلم خود محروم بماند و دستآوردهای عظیم دانشمندان ایرانی عقیم گردد. مسلماً تهاجم نظامی آمریکا با چنین قصدی صورت خواهد گرفت که از هم اکنون باید برای آن چارهای اندیشید. باید دانست که راهحل، قدرتنمائی نظامی در برابر آمریکا نیست، بلکه باید یکبار دیگر هوش شرقی همراه با اخلاق و درایت و تیزبینی اسلامی را برای مقابله با وضعیت کنونی به استخدام درآورد. آیا این امر بهراستی امکانپذیر خواهد بود؟
همیشه سبز و آفتابی باشید.
