ايام فاطميه است[1] كه تمامي اين روزها و لحظهها متعلق به زيباترين و برجستهترين بانوي خلقت است. توسل در اين ايام به معصومين و برگزيدگان ارادةبرتر، انسان گنهكار را پاك كرده، چشم دلش را براي ديدن يار باز ميكند.
براي من اما، زيباترين و شورانگيزترين توسل، عرض ارادت به فاطمة زهرا (س) است، چراكه اين بانوي بزرگ و عزيز، شگفتيهاي فراواني را در صحنة روزگار آفريده و بهراستي اگر ايثار و ازخودگذشتگيهاي همسرش نبود، چه بسا نام فاطمه با شبهاي قدر عجين ميگشت و مگر فرقي هم ميكند؟
فاطمه يعني علي و
علي يعني فاطمه؛
كه هر دو، روحي واحد در دو پيكرند.
هر دو تماميت كتاب هستي و تفسير كنندة عشق براي عاشقاناند.
هر دو عظمت ايثار و ازخودگذشتگي و جوانمردي و مردانگياند.
فاطمه اما يك ويژگي ديگري هم دارد و آن، بهترين و عارفانهترين صفتي بود كه رسولالله به وي داد:
يعني "امابيها"؛
و بهراستي در تمامي عالم خلقت تا كنون چه كسي توانسته مادري دلسوز براي پدرش باشد؟
و فاطمه؛
اين بزرگترين هدية ارادة برتر به عالم هستي؛
ويژگيهاي مهم ديگري هم دارد كه هر كدام به تنهايي او را در دو جهان و لابلاي صفحات كتاب هستي بيهمتا ميكند...................
[1] - انشاءالله در ايام فاطميه، بهطور مرتب سلسله مقالات كوتاهي را از كتاب "عشق يار" انتخاب كردهام كه تا پايان اين ايام منعكس خواهم كرد. لذت ببريد.
