2- كسب شناخت و اطلاعات لازم دربارة انتخاب خود: پس از آن‏كه هدف مورد نظر را هدفگيري كرديم، لازم است كه آگاهي و شناخت كافي نسبت به آن پيدا كرده و تلاش كنيم كه بخش جداناپذيري از خودِ ما شود. اين روش باعث مي‏شود كه با هدفي كه انتخاب كرده‏ايم، "رفيق" شده،‌ به آن عادت كرده و درنهايت، آن‏را براي هميشه در ذهن و روان خود حك كنيم.

بدانيم كه هدف انتخاب‏شده زماني از قوه به فعل تبديل مي‏شود كه اطلاعات و شناخت كافي پيرامون آن وجود داشته باشد، درغيراين‏صورت، ذهن با آشفتگي مواجه شده و بديهي است كه ذهن آشفته‏اي كه افكار و ايده‏هاي مختلف اما مبهم و شايد متناقضي را در خود جاي داده، نمي‏تواند به نتيجة مطلوب دست پيدا كند. بنابراين، براي آن‏كه ذهن خود را از آشفتگي رهايي بخشيم،‌ درحدامكان شناخت و اطلاعات كافي پيرامون هدفي كه انتخاب كرده‏ايم، به‏دست آوريم. اگر شناخت كافي دربارة هدف خود نداشته باشيم، افكار مختلفي كه به‏طور مرتب به ذهن هجوم مي‏آورند، مي‏توانند يكديگر را دفع كرده و درنهايت، دستاورد قابل قبولي حتي درصورت تلاش و زحمت فراوان، حاصل نخواهد شد.

توجه داشته باشيم كه اگر ذهن را دربارة هدفي كه انتخاب كرده‏ايم، با كسب اطلاعات، شفاف و روشن نكنيم،‌ امكان رسيدن به نتيجة نهايي ممكن نخواهد بود، و اگر اين روند ادامه پيدا كند و تلاش فرد براي رسيدن به هدف به ثمر نرسد، ممكن است او با انواع بيماري‏هاي روحي ازجمله، دلسردي، بي‏تفاوتي، بي‏شخصيتي، پرخاشگري، ضعف اراده، افسردگي، بيهودگي، تنهايي و اندوه مواجه شده و‌ زيبايي‏ها و شيريني زندگي از نظرش مخفي شوند يا در تمامي عمر،‌ در رؤياهايي دست‏نيافتني غوطه‏ور شده و درحالي‏كه افكار بلندي ذهن مغشوش او را احاطه كرده‏اند، هيچ‏گاه به نتيجه‏اي عملي دست پيدا نكرده و درنهايت، قادر به فهم معني زندگي نشود. 

توجه داشته باشيم كه كسب شناخت لازم و كافي پيرامون ايده‏هاي خود،‌ نه تنها حصول نتيجه و تحقق اهداف مورد نظر را به واقعيت نزديك مي‏كند، بلكه سبب مي‏شود معني و مفهوم زندگي را بهتر درك كرده و هدف از زندگي را براي خود به‏طور روشن و شفاف ترسيم كنيم و بنابراين به موفقيتي شيرين كه با آرامش و اطمينان قلب همراه خواهد بود، نايل شويم.

يك نكتة مهم و با ارزش ديگر: اعتقاد بر اين‏ست‏كه كسب شناخت دربارة هدف زندگي تا آنجا اهميت دارد كه پيوستگي و وابستگي تمامي انسان‏ها را به‏دنبال داشته و آن‏ها خود را از يكديگر جدا ندانسته و تني واحد از اندام بشريت محسوب مي‏كنند. غم و مشكل يكي، غم و مشكل ديگري مي‏شود و انسان‏ها با شادي و خوشبختي ديگران شاد شده و احساس خوشبختي مي‏كنند. به تعبير "تولستوي": "انساني كه معني و هدف زندگي را بداند، خود را نه تنها با افراد ملت خويش برابر خواهد دانست،‌ بلكه با تمام اقوام ديگر نيز مساوي خواهد شمرد."