مطلب زيبايي از كتاب "راز بهتر زيستن: رمز موفقيت همراه با آرامش" تحت عنوان: "فرهنگ‏سازي عشق براي غلبه بر مشكلات و كسب موفقيت" به مناسبت ايام ولنتاين انتخاب كردم كه اميدوارم بپسنديد. انشاءالله اين كتاب بزودي توسط انتشارات بهجت به‏چاپ خواهد رسيد.

*

روز ((ولنتاین)) در بسیاری از کشورها‌،‌ نويد عشق و دلدادگي به ارمغان مي‏آورد.

در این ایام، زنان و مردان، عطر عشق و محبت را بر روی هم می‏پاشند و شاخه گل‏های دوستی و محبت را نثار هم می‏کنند.

چنین سنت پسندیده‏ای که مردم، یک‏روز را به‏نام ((عشق و محبت)) نام‏گذاری می‏کنند و هرگونه کینه و نفرت را از دل‏های خود می‏زدایند، نه‏تنها باید تکریم شود، بلکه تطابق آن با فرهنگ ایرانی و تلاش در ((فرهنگ سازی)) مظاهر آن، باید با جديت مورد عنایت مسئولان فرهنگی کشور قرار گیرد.

البته جا دارد به این نکته نیز توجه نمود که در تاریخ کهنِ ایران‏زمین، روز ((سپندارمذگان)) که از بیست قرن پیش از میلاد در روز 29 بهمن مورد تکریم و شادباش قرار می‏گرفته است، نمادی از عشق و محبت تلقی می‏شد.

((سپندارمذگان)) را لقب ملی ایران‏زمین نام‏گذاری کرده بودند و در این روز، زنان و مردان با آئین‏های ویژه‏ای به یکدیگر تبریک می‏گفتند و عشق و محبت و آزادگی را برای یکدیگر از خداوند مسئلت می‏کردند.

تطابق روز ((ولنتاین)) با ((سپندارمذگان)) اگر تکرار و تقلیدی از آداب و رسوم ایرانیان از طرف سایر ملّت‏ها هم تلقی نشود، بیانگر احساسی است که تمامی انسان‏ها در دورترين نقاط کرة زمين، به دنبال عشق و دوستی و محبت و آزادگی و صلح و آرامش هستند و از کینه و نفرت و جنگ و آشوب، تبری می‏جویند.

فطرت تمامی انسان‏ها، صلح‏جو و به‏دنبال عشق و محبت است و اعتقاد عمومی بر این است که از "دولتِ عشق" می‏توان به توانگری و سلامت و آرامش واقعی دست پیدا کرد.

همه می‏توانند در دولتِ عشق، مسیر هدایت و رستگاری را به آسانی پیدا كرده و تمامی فضيلت‏هاي اخلاقی را در خود بارور کنند.

دولت عشق، زیبايی را به انسان‏ها هدیه می‏دهد و می‏خواهد که همه، یکدیگر را زیبا ببینند.

در دولت عشق، اهانت و تمسخر دیگران و عقایدشان جايی نداشته و زشتی‏ها و پلیدی‏ها با سلاح محبت، محو می‏شوند.

دولتِ عشق، بخشندگی و ایثار و ازخودگذشتگی را به همه ارزانی می‏دارد تا همه یاد بگیرند چگونه با کمال آرامش درکنار هم، زندگی مسالمت‏آمیز داشته باشند.

در واقع گرامیداشت چنین روزهايي به این خاطر است که عشق و محبت را به دیگران ببخشیم، چراکه اگر توانايی بخشندگی عشق به دیگران را نداشته باشیم، هیچ‏گاه به مفهوم اصیل عشق آگاهی پیدا نکرده‏ایم.

باید بتوانیم عطر عشق را دست‏ودلبازانه و بدون منّت به دیگران بپاشیم تا خود عاشق شویم.

باید بذر عشق را هر روز در نهاد خود آبیاری کرده، محصولش را با فراغ بال به دیگران ارزانی کنیم.

بايد امیدوار بود كه سنت‏های پیشین پدران ما در جامعة ایرانی و تمامی کشورهای فارسی زبان، دوباره احیاء شود، تا حداقل در یک روز از سال، محصول عشقی را که هر روز در روان خود پرورانده‏ایم، به دیگران هدیه كنیم،‌ چراكه پدران ما نيز اعتقاد داشتند تمامي مشكلات با سرپنجة عشق و محبت به سادگي گره‏گشايي خواهند شد و آثار موفقيت با فرهنگ‏سازي عشق در روان انسان‏ها هويدا مي‏شود.