.........علم توأم با اخلاق، نمادی از "عشق" و تمامی صفات متعالی آن است و علم بدون اخلاق، نمادی از بردگی و زیادهخواهی. انتخاب با ماست که آرزوی ساختن چگونه دنیائی را در سر داریم؟ دنیای با عشق یا دنیای با زیادهخواهی؟ دنياي با عشق ميآموزد كه انسان دوستدار زيباييها باشد، چراكه يار عاشق زيباييهاست. دنياي با عشق، دنياي زيستن در طبيعت زيبا و بيرياست. طبيعتي كه مظهري از وجود يار است و زيباييهايش، طراوت و زيباييهاي يار را نشان ميدهد..................
