پیام شمازة ۱۵۶
یاران همراه!
متأسفانه به دلیلِ شیوعِ دروغ، تهمت و افترا، حسادت و بخل، تظاهر و تقلب و عدم حس نوعدوستی که در جوامع بشری ریشه دوانده است، میرود تا روزی تاروپود آن را در هم پیچد و مرگ و انهدام دستهجمعی را بهدنبال داشته باشد. آیا چارة کار چیست؟ بهنظر من باید پیامهای آزادیبخش و حیاتبخشی را که از زبان مصلحان بیان میشود، به خوبی درک کرد و باور نمود که همه انسانها یکی هستند و آنچه باید هر انسانی به انسان دیگر ارزانی دارد عشق است و دیگر هیچ! هر جا که عشق باشد، در آنجا موفقیت و ثروت و آرامش و صلح و خوشبختی و تعادل و .... هم هست. یاران همراهم! بیائید عشق را به تمامی انسانها هدیه نمائیم، درد و رنج و سختی و مکنت و تنگدستی و فقر آنها را بخشی از زندگانی خود محسوب نمائیم و اگر قادر به حل مشکلات و برآوردن حاجت آنها نیستیم، حداقل بذر دوستی و محبت پخش نمائیم و مطمئن باشیم که با عشق میتوان به رفیعترین قلههای سخت زندگی صعود کرد. اگر عشق و نوعدوستی میان همه فراگیر شود، همة انسانها در سراسر کرة خاکی در صلح و آرامش زندگی خواهند کرد و هیچگاه جنگ و نفرت میان انسانها بروز نخواهد نمود. تمامی مشکلات بشر ناشی از جدائی او از اصل حقیقت که همانا عشق است، میباشد. اینهمه مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که بشر کنونی باید تحمل نماید و یک عمر با تشویش روحی و روانی، زندگی بگذراند، بهدلیل غفلتش از موهبت بزرگی است که خداوند منّان بذر عشق را با سخاوتی هرچه تمامتر در روان تمامی بندگان خود کاشته است، اما بهدلیل مشغلههای دنیا و اسیر شدن در دامن ملّون آن، بسیاری از ما فراموش کردهایم تا آنرا آبیاری نمائیم و در وجود خود پرورش دهیم. اگر بذر عشق در نهان ما خشک شود، جای خالی آنرا سیئات، کینه و دشمنی پر مینماید؛ اگر همچنان در غفلت پرورش بذر عشق در وجودمان باشیم. با عشق و محبت و دوستی میتوان به آرامش ابدی دست یافت و قلبی آرام داشت.
امروز دو مناسبت مهم را باید تبریک گفت و پاس داشت:
نخست، امروز ولادت معصوم نهم و امام هفتم شيعيان و یکی دیگر از دُردانههای خلقت است. امامی که به كاظم، صابر، صالح، امين و عبدالصالح شهرت دارد و در ميان شيعيان به «باب الحوائج» معروف میباشد. زندگانی امام سراسر از عشق به الله و بشریت بود که دشمنان را خوشایند نبود و به همین دلیل از زمان امامت در عصر خلافت منصور عباسى تا سال ۱۸۳ هجرى که امام در سن ۵۵ سالگى، بهوسيله زهرى كه در زندان سندى بن شاهك به دستور هارونالرشيد به آن حضرت خورانيده شد و به شهادت رسید، چندين بار توسط خلفاى عباسى دستگير و زندانى گرديد. تنها در دوران خلافت هارونالرشيد به مدت چهار سال زندانى بود. زندگی سراسر رنجر و محنت کسی که باب الحوائج است لبریز از عشق و محبت به بندگان میباشد و بههمین دلیل هنوز حاجت همة حاجتمندان را روا میدارد و سبدی از عشق را به همة دوستدارانش تقدیم میکند. آیا عظمت و بزرگی را بیش از این میتوان در میان بندگان جستجو نمود؟ آری، همانطور که در ابتدای مطلب آورده شد، باید پیامهای آزادیبخش و حیاتبخشی را که از زبان مصلحان بیان میشود، به خوبی درک کرد و باور نمود که همه انسانها یکی هستند و آنچه باید هر انسانی به انسان دیگر ارزانی دارد عشق است و دیگر هیچ!
همیشه سبز و آفتابی باشید!
