پیام شماره 292

می‏جویمت، می‏خواهمت، همچون شبی ستاره را

می‏سایم از چشم ترم، روشنی نگاه تو

          ***

آه اگر شبی مرا نظر کنی

یا روزی مرا با خود همسفر کنی

آه اگر سرت بر سرم نهی

یا خیالت را پرواز آسمان دلم کنی

آه اگر با دست پر زمهر تو

غصة اندوه دوریت را ز دلم، یکسره کم کنی

آه اگر تپش سینه‏ام را برای دیدنت

بشنوی و آوای گوش دلت کنی

آه اگر چشم منتظرم را به عشق

می‏دیدی و سرمة خمار رهت کنی

آه اگر آغوش خسته‏ام را در بغل

می‏گرفتی و چو گهواره‏ای، ز خسته درکنی

آه اگر قلب منتظرم را ز انتظار

به مهر درآوری و پیراهن تنت کنی

آه اگر لبم را با بوسه‏ای ز عشق

به طراوت نیلوفر آبی، تر کنی

آه اگر روح سرگشته‏ام را به شوق

در انتظار دلنشین فرج، رها کنی

***

می‏جویمت، می‏خواهمت، همچون لبی پیاله را

زنده‏ام به لطف دیدنت ، منتظر قدوم تو

همیشه سبز و آفتابی باشید.