پیام شمارة ۲۷۶

یاران همراه!

اخبار زندانی‏شدن افرادی که به‏جرم بیان افکار و دیدگاه‏های خویش گرفتار آمده‏‏اند، خنجر دردناکی بر سینة مجروح و پردرد آزادی است که آزدیخواهان بسیاری جان بر کف نهاده‏اند تا نهال آزادی و آزادمنشی تنومند شود. کسانی‏که می‏توانستند مثل بسیاری از انسان‏های دیگر، سر درگریبان دنیا و خوشی‏های آن فرو برده و زندگی راحت و بی‏دردسری را برای خود و خانواده‏اشان تدارک ببینند؛ اما با دلی مالامال از عشق به آزادی برای وطن و مردم، راهی سخت و پرفراز و نشیب را اختیار کردند و تا از دست دادن آبرو و جان خویش، بر عقاید آزادمنشی اصرار ورزیده و عاشقانه سر به راه عشق نهادند. آن‏ها به‏خوبی دریافته‏اند که اگر آزادی نباشد، برقراری عدالت و قسط در جامعه امکان‏پذیر نخواهد بود و درواقع، شالودة بنای جامعه‏ای مستقل، بانشاط و سعادت‏مند در گرو تحقق آزادی‏ست. "آنتونی رابینز" معتقد است‏که: "آدمی هر آن‏چه بیاندیشد همان می‏شود؛ پس فکرت را عوض کن تا زندگیت تغییر کند." کسانی‏که شعر آزادی را هر روز با رفتار و گفتارشان می‏سرایند و اندیشه‏ای جز تحقق آن در سر ندارند، آزادمردانی‏اند که هنر درست زیستن را می‏آموزند تا الگو و بلکه اسوه‏ای برای تمامی کسانی باشند که می‏خواهند از زندگی پلی به‏سوی آرمان‏های متعالی بسازند و برای دست‏یازی به آن، بر خود واجب می‏دانند که آزادانه، اندیشه‏های خویش را هویدا سازند تا دیگران نیز، در مسیر آن همگام شوند. "ژان پل سارتر" تعابیر پرمعنی ارایه می‏دهد. وی می‏گوید: "ترس، احساس گناه، و وجدان ناراحت بندگان، عطرهایی معطر برای دماغ خدایان قدرت‏طلب‏اند. زمانی خدایان و شاهان و اربابان می‏توانند بر مردم حکمرانی کنند که آن‏ها به حقوق و آزادی خود آشنا نباشند و اگر روزی روزگاری، آزادی، بخشی از شخصیت، روح و جان انسان شود، دیگر خدایان و سایر شارلاتان‏های تاریخ، قادر به کاری نخواهند بود. آزادی باعث می‏شود که انسان به شکار خدایان برود و آن‏ها را از تخت عاج خود پایین بکشد و خلع ید کند." تمام کسانی‏که عمر خویش را به شکار زورگویان اختصاص داده‏اند، سلاحی جز زبان و قلم دراختیار نداشته‏اند، یعنی با ابزار آزادی بیان، در تلاش بنای جامعه‏ای مستقل و پویا بوده‏اند. چنان است که آزادی بیان، پرچم نظام‏های مردم‏سالارست و چنان‏چه بر زمین افتاده و کس توان برداشتن دوباره‏اش را نداشته باشد، دیو اختناق بر اذهان مستولی شده و جامعه، زندان بزرگی برای نخبگان، اندیشمندان و روشنفکرانی می‏شود که خواهان برقراری نظامی آزادند که البته در سایة برقراری آزادی و تحقق آزادی بیان، سایر مؤلفه‏های اجتماعی- اقتصادی و.... به‏سامان خواهد شد. آزادی بیان به‏معنای یک‏سویه کردن افکار و صداهای متفاوت در جامعه نیست که اگر چنین باشد، همان دیکتاتوری و اختناق است. حاکمیت تنها ازطریق آزادی بیان می‏تواند اشتباهات و کژروی‏های خود را تصحیح کرده و رفتارش را با خواسته‏های مردم جامعه منطبق کند، درغیراین‏صورت، عملکرد رهبران نظام با روح حاکم بر جامعه هم‏سویی نداشته و تنها بازتاب افکار و ایده‏آل‏های بخشی از گروه‏های حاکم یا همان خدایان و سایر شارلاتان‏های تاریخ می‏شود. یکی از آفت‏های نظام‏های سیاسی با ایدئولوژی‏های مختلف، فراگیری مخالفت‏ها و رودرویی نخبگان، اندیشمندان و روشنفکران با تصمیمات رهبران سیاسی است و چنان‏چه ادامه پیدا کند، زوال و سرنگونی حاکمیت قطعی خواهد بود. دستگیری و به زندان انداختن آن‏ها به جرم بیان نظرات متفاوت با حاکمیت، حتی اگر درنهایت به رهایی و در خوشبینانه‏ترین حالت با دلجویی آن‏ها همراه باشد، کاشتن تخم کینه و مخالفت با نظام در اذهان است که پس از مدتی کوتاه، بارور خواهد شد و زایندة تنش‏های گستردة سیاسی- اجتماعی فراوان می‏شود، حتی اگر بر فرض رفاه اقتصادی فزونی یابد، اما هنوز جامعه آبستن فروپاشی است؛ چراکه اگر مطبوع‏ترین اطعمه و مجلل‏ترین مکان نگهداری برای زندانی مشتاق آزادی فراهم شود، او هرشب خواب آزادی خواهد دید و حاضر است با شکمی خالی زیر آسمان خدا بخوابد، اما آزاد باشد. رهبرانی‏که بر شعار عدالت تکیه می‏کنند، باید نخست آزادی بیان در جامعه را نهادینه سازند و اجازه ندهند که برخی از دستگاه‏های قضایی یا گروه‏های سیاسی، کسانی‏ را که با آنان هم‏فکر نیستند، دربند گرفتار کنند، که اگر این رویه استمرار یابد، عاقبت خوشی در انتظار حاکمیت نخواهد بود، همان‏گونه که دیگر حکومت‏ها در گذشته تجربه کردند و هیچ قدرت و توانی نتوانست آن‏ها را از فروپاشی نجات دهد. جامعه‏ای سعادتمند و نهادهایش با قوام و استوار خواهد شد که صداهای مختلف، امکان بازتاب داشته باشند و سلیقه‏های متفاوت بتوانند نظرات خویش را بدون ترس ابراز نمایند. بستن دهان‏ها و شکستن قلم‏ها، سدی مستحکم برای تعالی، پیشرفت و توسعة همه‏جانبة جوامع‏اند و رهبرانی که به‏دنبال تحدید آزادی بیان باشند، کویر نظام دیکتاتوری را شخم می‏زنند و تنها محصول سرکوب و اختناق از آن درو خواهند کرد، هرچند با فریفته‏ترین واژه‏ها، نام مردم‏سالاری بر آن بگذارند.

همیشه سبز و آفتابی باشید.