پیام شمارة ۲۷۲
باید بنویسم هر روز و شب را
تا جوهر قلم
پاک کند گرد و غبار افکارم را.
***
منزلتی نیست دل را
گر ننشیند دست کلمه
بر شانههای ذهن
و در گوش افکار
با عشوة قلم
نگوید اسرار نهان را.
***
مهجورست دل
گر نباشد قلم
تا تصویر دل کند کلمه را.
***
و تنهایی، بیانتها
گر نباشد عشق
تا مأوای کلمه کند، دل را.
***
گر نباشد قلم
پنجرة افکار
غبارآلوده ست
و خانه ابری
و مسیر فردوس
وهمانگیز
بیگذرست خطة دریای گران را.
***
آه قلم است
فریاد دل
که مینشیند بر آئینة عرش
و حریریست کلمه
که میکند زلال
شیشة آئینه را.
***
خانه آفتابی ست.
همیشه سبز و آفتابی باشید.