پیام شمارة ۲۵۹

یاران همراه!

"روز جهانی قدس" سال‏هاست که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در آخرین جمعة ماه مبارک رمضان در ایران و برخی از کشورها گرامی داشته می‏شود و افراد و گروه‏های بیشماری با آرای متفاوت، چنین روزی را پاس می‏دارند. رهبران سیاسی ایران از دیرباز که فلسطین به اشغال نیروهای صهیونی درآمد، شدیدترین مواضع را در قبال آن اتخاذ کردند و کمتر چهرة سیاسی در ایران یافت می‏شود که نسبت به سرنوشت فلسطین بی‏تفاوت مانده باشد، هرچند ممکن است در شرایط پیچیدة کنونی در مواضع آن‏ها، اختلاف‏هایی مشاهده شود. درمقابل ِ گروهی که تنها راه‏حل مشکلات خاورمیانه را نابودی کامل رژیم اشغالگر قدس می‏دانند و از هیچ کوششی برای تخریب آن فروگذار نمی‏کنند، گروهی هستند که ضمن اعتقاد به بطلان حاکمیت اسرائیل، خواهان اتخاذ روش‏های واقع‏بینانه برای حل معضل سرزمین فلسطین‏اند؛ به‏عبارت دیگر این گروه سعی دارند با استفاده از ترفندهای موجود سیاسی، حاکمیت اسرائیل را به چالش بکشانند و آن‏ها را در مقابل افکار عمومی جهان، خلع سلاح کنند و درنهایت، اصلاحات در رژیم سیاسی را از درون این کشور و توسط نیروهای فلسطینی اعم از مسلمان، مسیحی و یهودی به‏انجام رسانند. اما گروه نخست که از تندترین واژه‏ها برای مقابله با حاکمیت نامشروع اسرائیل بهره‏ می‏جویند، تأسی به گفتار و رفتار رهبران سیاسی حدود ۶۰ سال پیش می‏کنند که مواضع رهبر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (ره) نشأت گرفته از آن‏ بود که اسناد تاریخی موجود، مدلل ادعاست. برای مثال به یکی از اعلامیه‏های آیت‏الله کاشانی درخصوص چگونگی مقابله با رژیم صهیونی توجه کنید:

"بسم‏الله‏ الرحمن الرحیم. پس از جنگ جهان‏سوز دوم گمان می‏رفت دول بزرگ عالم از آن‏همه فجایع و آن‏همه اتلاف نفوس و اموال و خرابی‏ها و بیچارگی‏های بشری که سال‏های دراز جبران‏ناپذیر نیست، پند و عبرت گرفته و به‏جبران وقایع گذشته برای ایجاد عدل و داد و کندن ریشة ظلم و فساد و جلوگیری از جنگ جهانی دیگر، تشکیل سازمان ملل متفق داده که از حقوق و آزادی ملل و دول ضعیف حمایت و پشتیبانی نمایند، چنان‏که در انتهای جنگ، به‏انواع و اقسام مختلف به‏این تبلیغات عموم ملل را امیدوار می‏نمودند. ولی متأسفانه از رفتار برخلاف انصاف و مروت سازمان ملل دربارة اندونزی، مصر و فلسطین خلاف آن ظاهر شد و امید ملل ضعیف مبدل به یأس گردیده است. معلوم نیست وطن‏بودن فلسطین برای مهاجرین یهودی آلمانی و روسی و آمریکائی و غیره، مطابق کدام منطق و قانون است که رأی به تقسیم آن می‏دهند؟ اگر می‏خواهند یهود را از خود راضی کنند و استفاده‏هایی که منظور است از آن‏ها بنمایند، در مملکت خود به آن‏ها جا بدهند و آن‏ها را مستقل کنند. درهرصورت، تشکیل دولت یهودی در آتیة کانون مفاسد بزرگ برای مسلمین خاورمیانه و بلکه تمام دنیا خواهد بود و زیان آن‏ها تنها متوجة اعراب فلسطین نمی‏گردد و علی‏ای‏حال، بر تمام مسلمین عالم است که از هر طریق که می‏شود، از این ظلم فاحش جلوگیری نموده و رفع این مزاحمت را از مسلمین بنمایند. خادم‏الاسلام والمسلمین سید ابوالقاسم کاشانی، ۱۱/۱۰/۱۳۲۶ هجری شمسی"

با نگاهی اجمالی به نظرات آیت‏الله کاشانی، خط‏مشی مبارزاتی بسیاری از گروه‏های سیاسی- اسلامی که درنهایت به انقلاب اسلامی منتج شد، مشخص می‏شود. حمایت از تمامی مسلمانان در اقصاء نقاط عالم یکی از وظایف انقلاب جهانی اسلام شمرده شده است و حقیقت این امر بر هیچ‏کس پوشیده نیست، اما بسیاری اعتقاد برآن دارند که زبان تعامل با دنیا در مقایسه با شصت سال پیش فرق کرده است و برای احقاق حق، نمی‏توان از روش‏های گذشته بهره جست. نخست باید باور داشت که هیچ‏کس در دنیا بیشتر از مردم فلسطین، برای سرنوشت آیندة خود نمی‏تواند دل بسوزاند یا به‏جای آن‏ها اسلحه به‏دست گیرد و مبارزه کند. رهبران فلسطینی اگر نتوانند بهترین راهبرد را برای مقابله با رژیم اشغال‏گر پیدا کنند، نمی‏توان انتظار داشت که نیروهای خارجی بتوانند وظایف آن‏ها را انجام دهند. آن‏ها باید اختلافات درونی خود را حل کنند و تنی واحد در مقابل دشمن باشند، اما هرگونه حمایت از گروهی خاص نه‏تنها به وحدت گروه‏های فلسطینی یاری نمی‏کند، بلکه می‏تواند حصول نتیجة مطلوب را به تأخیر اندازد. به‏عبارت دیگر، هرگونه حمایت از مبارزات ملت فلسطین باید به‏صورتی باشد که مسیر مبارزاتی آن‏ها را هموار سازد و احیاناً نتیجة معکوس نداشته باشد. دوم باید دانست که حمایت از مبارزات فلسطینی‏ها نباید با تحمیل هزینة فراوانی باشد که دولتی بر ملت خود وارد می‏کند، به‏همین سبب باید حمایت از حقوق مردم فلسطین، "مردمی" شود و نقش دولت در جائی‏که به منافع ملی لطمه وارد می‏آورد، به‏حداقل ممکن کاهش پیدا کند. سوم، بدیهی است که اسرائیل بدون حمایت آمریکا و انگلیس، حتی روزی نمی‏تواند دوام آورد، بنابراین اگر کشورهای اسلامی بخواهند به‏طور مؤثر از مبارزات مردم فلسطین حمایت کنند، باید نخست شرکای قوی و تأثیرگذاری برای اقتصاد جهانی، ازجمله دو کشور مزبور باشند و درثانی، با استفاده از اهرم اقتصادی بتوانند چگونگی تعامل با کشورهای حامی رژیم صهیونیستی را در صحنه‏های بین‏المللی به‏نفع ملت فلسطین رقم زنند؛ یعنی کشورهای فقیر و دنباله‏روی سیاست‏های غرب که هیچ‏گونه تأثیری در معادلات جهانی ندارند، هرگز نمی‏توانند حامیان مناسبی برای فلسطینیان باشند. بخشی از عدم موفقیت فلسطینی‏ها طی شصت سال گذشته ناشی از ضعف مفرطی است که در ابعاد مختلف، گریبان‏گیر کشورهای اسلامی شده و به‏طور طبیعی اعتماد به‏نفس آن‏ها را در مقابله با رژیم اشغال‏گر، تحلیل برده است. تغییر نگرش در چگونگی مبارزه با دشمن یا حمایت از مسلمانانی که تحت ستم قرار گرفته‏اند، با استفاده از اهرم‏های اقتصادی- سیاسی مناسب به‏طور قطع می‏تواند شرایط مبارزه را به‏نفع مسلمانان تغییر دهد؛ پس اگر روز جهانی قدس و هرگونه حمایت از مبارزات مردم فلسطین از چنین زوایایی نگریسته شود، تأثیرات مورد انتظار را به‏همراه خواهد داشت، درغیراین‏صورت، شصت سال دیگر در چنین روزی بدون دست‏یابی به نتایج مطلوب، باید همین سخنان را تکرار کرد.

همیشه سبز و آفتابی باشید.