پیام شمارة ۲۵۲
یاران همراه!
در دنیای پیچیده، شتابان و درحال تحول امروز، نقش دولت در تمامی ارکان جامعه بیش از گذشته مورد حساسیت و توجه واقع شده است، بهگونهای که بخشی از مطالعات کارشناسان در حوزههای اقتصاد، جامعهشناسی، روانشناسی، علوم سیاسی و بسیاری دیگر از شاخههای علوم اجتماعی و انسانی به بررسی شاخصهای کیفیت ادارة امور کشور ازجمله: مقبولیت و اعتبار دولت نزد افکار عمومی، کیفیت دستگاه بوروکراسی و چگونگی سازماندهی آن، شایستگی و کارآئی کارکنان در بخش دولتی، چگونگی ارائة خدمات عمومی، کیفیت رفاه اقتصادی و اجتماعی مردم، استقلال نظام اداری از دستگاه سیاسی، چگونگی تعامل با دنیای خارج و مواردی نظایر آن، اختصاص پیدا کرده و با رتبهبندی شاخصهای مزبور، "کیفیت ادارة کشور"، "ثبات سیاسی" و "حاکمیت قانون" را برای جوامع مختلف امتیازبندی کردهاند. بررسیهای نظری درخصوص نقش دولت و وظایف آن در ادبیات ایرانی و اسلامی فراوان صورت گرفته است، ازجمله در عصر جدید، آیةالله محمد حسین نائینی در کتاب "تنبیةالامة و تنزیةالملة" وظایف دولت را در دو اصل زیر خلاصه میکند و با کمی دقت میتوان پنداشت، واگوئی مباحث جدید در حوزههای علوم اجتماعی و انسانی است:
الف: "حفظ نظامات داخلیه مملکت و تربیت نوع اهالی و رسانیدن هر ذیحقی به حق خود و منع از تعدی و تطاول آحاد ملت بعضهم علی بعض الی غیر ذلک، از وظایف نوعیة راجع به مصالح داخلیة مملکت و ملت"
ب: "تحفظ از مداخلة اجانب و تحذر از حیل معموله در این باب و تهیة قوة دفاعیه و استعدادات حربیه و غیر ذلک و...."
آنچه بسیاری اصرار میورزند، دخالت دولت در مناسبات جامعه، باید بهجای اعمال و ابراز "سلیقههای شخصی" مسئولان دولتی و تکیه بر اصول پوپولیستی رایج در عصر کنونی؛ قانونمند، ساده، شفاف، پاسخگو و مسئولیتپذیر باشد، ضمن آنکه بر اصل برابری و شمول، تکیه بر مشارکت مردمی و اجماع در مناسبات اجتماعی تأکید کند. بدیهی است دولتهایی که از روشهای پوپولیستی بهره میجویند و قواعد نظام مردمسالارانه را رعایت نمیکنند، قادر نخواهند بود "شاخصهای" کیفیت ادارة کشور را بهبود بخشند، ثبات سیاسی و حاکمیت قانون در جامعه را ترقی دهند و درنتیجه، رتبة مطلوبی را در "کیفیت ادارة کشور" کسب نخواهند کرد. دولتهای پوپولیست که بدنة بسیار تنومند و بزرگی را برای خود ساختهاند، خود را فعالمایشاء در ادارة امور جامعه دانسته و صلاح و نیت خود را در تمامی امور، خیر و صلاح جامعه بهحساب میآورند. مطالعات نشان میدهند که وجود یک دولت بزرگ، از انگیزة مشارکتهای گستردة مردمی در فعالیتهای جامعه میکاهد، بنابراین دولتی کوچک ولی قدرتمند که بر اصول مردمسالارانه تکیه دارد، بهمراتب کارآتر از یک دولت بزرگ پوپولیستی است، چراکه این قبیل از دولتها، بخش اعضم توان خود را صرف ساماندادن به امور داخلی و حل تضادهای میان رهبران سیاسی یا برطرف کردن معضلات دستگاه عریض و طویل خود کرده و نمیتوانند کشور را با کیفیت مطلوبی اداره کنند.
بهتازگی، بانک جهانی در گزارشی، کیفیت ادارة کشورها در مناطق مختلف، ازجمله کشورهای خاورمیانه را مورد مقایسه و بررسی قرار داده است و متأسفانه دولت ايران که شعار مردمسالارانه میدهد و معتقد است که در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه، سازوکارهای نظام مزبور را بهتر رعایت میکند، اما با کسب امتیاز ۲۶ (از ۱۰۰) در ميان ۱۴ كشور خاورميانه و شمال آفريقا، رتبة دهم را در سال ۲۰۰۵، یعنی سالیکه کشور توسط دولت جدید اداره میشد، بهدست آورده است. شایان ذکر است که دولت قطر با كسب امتیاز ۷۰ بهترين عملكرد دولت در اداره كشور را داشته و بهدنبال آن، دولت امارات با امتیاز ۶۹، عمان ۶۷، بحرين ۶۶، کویت ۶۵، اردن ۵۸، لبنان ۴۶، مصر ۴۳، عربستان ۴۱، یمن ۱۸، لیبی ۱۶، سوریه ۸ و... قرار دارند. بههمین ترتیب، رتبة دولت ایران در سال ۲۰۰۵، بهجز در بخش مبارزه با فساد که نسبت به سالهای قبل بهبود یافته است، از نظر پاسخگويي و مسئوليتپذيري دولت، ثبات سياسي، حاكميت قانون و كيفيت قوانين كاهش پيدا كرده است. بنابراین چنانچه مشاهده میشود عملکرد دولت جدید در مقایسه با بسیاری از کشورهای خاورمیانه از افت محسوسی برخوردار بوده است که بهمعنای کاهش رفاه، امنیت اجتماعی، ثبات سیاسی و حاکمیت قانون در ایران نزد مجامع بینالمللی ارزیابی شده است. پیشتر نیز بانک جهانی گزارشهای نگرانکنندهای از شاخصهای کلان اقتصادی و درجة آزادی اقتصادی ایران گزارش کرده بود. از آنجائی که درحال حاضر بسیاری از دولتمردان خود را درگیر مذاکرات نامعلوم هستهای کردهاند و با وجود افزایش بیسابقة درآمدهای ارزی کشور بهواسطة افزایش قیمت نفت؛ قدرت خرید مردم درحال نزول و خط فقر درحال افزایش است، هنوز واکنش محسوسی نسبت به گزارش بانک جهانی مشاهده نشده است که شاید دولتیان بهخوبی میدانند، کارشناسان بانک مجموعهای از افراد زبده و تحصیلکردهای هستند که با استفاده از جدیدترین روشهای علمی، وضعیت کشورها را در ابعاد متفاوت به کنکاش مینشینند. بنابراین، بهتر است بهجای نشاندادن هرگونه واکنش احتمالی؛ دولت جدید که داعیة بهبود وضعیت مردم را در سر دارد، از پرداختن به موارد تنشزا و درگیرشدن در بحرانهای بینالمللی که جز خسران، منفعتی عاید جامعه نخواهد کرد، بهجد اجتناب ورزیده و به بهبود شاخصهای یادشده بپردازد تا حداقل، در مقایسه با کشورهای منطقه، دولت ایران بتواند جایگاه مناسبی را برای خود تدارک بیند. درغیراینصورت، ایران از قافلة رشد و توسعة جهانی عقب میماند و با توجه به رشد شتابندهای که کشورها در فضای رقابت جهانی درپیش گرفتهاند، جبران عقبافتادگیها برای نسل آینده بسیار دشوار خواهد بود.
همیشه سبز و آفتابی باشید.