پیام شمارة ۲۵۱

یاران همراه!

پیام امروز را ابتدا به نامة محرمانة حضرت امام خمینی(ره) درباره پذیرش قطعنامه ۵۹۸ خطاب به مسئولان لشكري و كشوري، اختصاص می‏دهم که در اقدامی کم‏سابقه پس از ۱۸ سال منتشر شد. سپس به بیان ده سئوال مبادرت می‏ورزم که طی تمامی سال‏های پس از جنگ، هنوز بی‏جواب باقی مانده‏اند!

بسم الله الرحمن الرحيم

 با ياري خداوند متعال و با سلام و صلوات به انبياء بزرگوار الهي و ائمه معصومين صلوات‏الله عليهم اجمعين حال كه مسئولان نظامي ما اعم از ارتش و سپاه كه خبرگان جنگ مي‌باشند، صريحاً اعتراف مي‌كنند كه ارتش اسلام به اين زودي‌ها هيچ پيروزي به دست نخواهند آورد و نظر به اين‏كه مسئولان دلسوز نظامي و سياسي نظام جمهوري اسلامي از اين پس جنگ را به هيچ وجه به صلاح كشور نمي‌دانند و با قاطعيت مي‌گويند كه يك دهم سلاحهايي را كه استكبار شرق و غرب در اختيار صدام گذارده‌اند به هيچ وجه و با هيچ قيمتي نمي‌شود در جهان تهيه كرد و با توجه به نامه تكان دهنده فرمانده سپاه پاسداران كه يكي از ده‌ها گزارش نظامي سياسي است كه بعد از شكست‌هاي اخير به اينجانب رسيده و به اعتراف جانشيني فرمانده كل نيروهاي مسلح، فرمانده سپاه يكي از معدود فرمانده‏هاني است كه در صورت تهيه مايحتاج جنگ معتقد به ادامه جنگ مي‌باشد و با توجه به استفاده گسترده دشمن از سلاحهاي شيميايي و نبود وسائل خنثي كننده آن، اينجانب با آتش‏بس موافقت مي‌نمايم و براي روشن شدن در مورد اتخاذ اين تصميم تلخ به نكاتي از نامه فرمانده سپاه كه در تاريخ ۲/۴/۶۷ نگاشته است، اشاره مي‌شود:

فرمانده مزبور نوشته است تا پنج سال ديگر ما هيچ پيروزي نداريم، ممكن است در صورت داشتن وسائلي كه در طول پنج سال به دست مي‌آوريم قدرت عمليات انهدامي و يا مقابله به مثل را داشته‌ باشيم و بعد از پايان سال ۷۱ اگر ما داراي ۳۵۰ تيپ پياده و ۲۵۰۰ تانك و ۳۰۰۰ توپ و ۳۰۰ هواپيماي جنگي و ۳۰۰ هليكوپتر ...كه از ضرورتهاي جنگ در آن موقع است- داشته باشيم مي‌توان گفت به اميد خدا بتوانيم عمليات آفندي داشته باشيم. وي مي‌گويد قابل ذكر است كه بايد توسعه نيروي سپاه به هفت برابر و ارتش به دو برابر و نيم افزايش پيدا كند، او آورده است البته آمريكا را هم بايد از خليج فارس بيرون كنيم والا موفق نخواهيم بود.

اين فرمانده مهمترين قسمت موفقيت طرح خود را تهيه به موقع بودجه و امكانات دانسته است و آورده است كه بعيد به نظر مي‌رسد دولت و ستاد فرماندهي كل قوا بتوانند به تعهد عمل كنند. البته با ذكر اين مطالب مي‌گويد بايد باز هم جنگيد كه اين ديگر شعاري بيش نيست. آقاي نخست وزير از قول وزراي اقتصاد و بودجه وضع مالي نظام را زير صفر اعلام كرده‌اند، مسئولان جنگ مي‌گويند تنها سلاحهائي را كه در شكستهاي اخير از دست داده‌ايم به اندازه تمام بودجه‌اي‌ است كه براي سپاه و ارتش در سال جاري در نظر گرفته شده بود. مسئولان سياسي مي‌گويند از آنجا كه مردم فهميده‌اند پيروزي سريعي به دست نمي‌آيد شوق رفتن به جبهه در آنها كم شده است.

شما عزيزان از هر كس بهتر مي‌دانيد كه اين تصميم براي من چون زهر كشنده است ولي راضي به رضاي خداوند متعال هستم و براي صيانت از دين او و حفاظت از جمهوري اسلامي اگر آبروئي داشته باشم خرج مي‌كنم، خداوندا ما براي دين تو قيام كرديم و براي دين تو جنگيديم و براي حفظ دين تو آتش بس را قبول مي‌كنيم.

خداوندا تو خود شاهدي كه ما لحظه‌اي با آمريكا و شوروي و تمام قدرتهاي جهان سرسازش نداريم و سازش با ابرقدرتها و قدرتها را پشت‏كردن به اصول اسلامي خود مي‌دانيم. خداوندا در جهان شرك و كفر و نفاق در جهان پول و قدرت و حيله و دوروئي ما غريبيم، تو خود ياريمان كن. خداوندا در هميشه تاريخ وقتي انبياء و اوليا و علماء تصميم گرفته اند مصلح جامعه گردند و علم و عمل را در هم آميزند و جامعه‌اي دور از فساد و تباهي تشكيل دهند با مخالفتهاي ابوجهل‌ها و ابوسفيان‌‌هاي زمان خود مواجه شده‌اند.

خداوندا، ما فرزندان اسلام و انقلابمان را براي رضاي تو قرباني كرديم غير از تو هيچكس را نداريم ما را براي اجراي فرامين و قوانين خود ياري فرما، خداوند از تو مي‌‌خواهم تا هر چه زودتر شهادت را نصيبم فرمائي. گفتم جلسه‌اي تشكيل گردد آتش بس را به مردم تفهيم نمايند. مواظف باشيد ممكن است افراد داغ و تند با شعارهاي انقلابي شما را از آنچه صلاح اسلام است دور كنند، صريحا مي‌گويم بايد تمام همتتان در توجيه اين كار باشد. قدمي انحرافي حرام است و موجب عكس العمل مي‌شود. شما مي‌دانيد كه مسئولان رده بالاي نظام با چشمي خونبار و قلبي مالامال از عشق به اسلام و ميهن اسلامي‌مان چنين تصميمي گرفته‌اند خدا را در نظر بگيريد و هرچه اتفاق مي‌افتد از دوست بدانيد، والسلام علينا و علي عبادالله‏الصالحين.

روح‌الله الموسوي الخميني- شنبه ۲۵/تير/۶۷

با توجه به نامة مزبور چند سئوال از میان صدها سئوال بی‏جواب را قلم می‏زنم تا شاید جواب‏های ساده‏ای برایشان بیابم:

۱- با توجه به وضعیت اقتصادی، توان نظامی و موقعیت سیاسی کشور طی آن دوران، چرا مقامات بلندپایة نظامی- اقتصادی و سیاسی کشور، پس از فتح خرمشهر گزارش توجیهی پایان جنگ تحمیلی را خدمت حضرت امام (ره) تقدیم نکردند، تا از تحمیل خسارت‏های بیشتر بر کشور جلوگیری شود؟

۲- چرا "فرماندة سپاه يكي از معدود فرمانده‏هاني" به‏شمار می‏آمد كه "در صورت تهيه مايحتاج جنگ معتقد به ادامه جنگ" بود؟ و اگر جنگ ادامه پیدا می‏کرد، آیا کسی مسئولیت می‏پذیرفت یا پاسخگوی انهدام کشور می‏شد؟

۳- چرا تا قبل از قبول قطعنامة ۵۹۸، بر ادامة جنگ تأکید می‏شد و چرا امروز همان کسانی‏که خواهان ادامة جنگ بودند، ادعا می‏کنند عامل تأثیرگذار پایان جنگ و متقاعدساختن حضرت امام برای قبول آتش‏بس بوده‏اند؟

۴- چرا هنوز برخی آرزوی جنگ دیگری را درسر می‏پرورانند و آن‏را نعمتی بزرگ برای کشور می‏دانند؟ آیا اصلاً هزینه‏های مادی جنگ هشت ساله بر کشور را کسی برعهده گرفته است؟ خسارت‏های مادی یک‏طرف، آثار روانی‏ای که جنگ بر روح و روان بسیاری از ایرانیان برجای گذاشته است‏، آیا تاکنون اندازه‏گیری، تحلیل و بررسی شده است و تأثیرات مخرب آن بر آیندة کشور مورد مداقه قرار گرفته است؟

۵- آیا در شرایط کنونی؛ توان اقتصادی و نظامی ایران در مقایسه با کشورهای بزرگ، بیشتر از توان اقتصادی- نظامی ایران در مقایسه با عراق در سال قبول آتش‏بس شده است؟ یعنی همان شرایطی که امام بزرگوار از قول تعدادی از مسئولان نظامي و سياسي جمهوري اسلامي اضافه می‏کند که آن‏ها: "از اين پس، جنگ را به هيچ وجه به صلاح كشور نمي‌دانند و با قاطعيت مي‌گويند كه يك دهم سلاح‏هايي را كه استكبار شرق و غرب در اختيار صدام گذارده‌اند به هيچ وجه و با هيچ قيمتي نمي‌شود در جهان تهيه كرد." به‏عبارت دیگر، آیا یک‏دهم سلاح‏هایی که امروز استکبار شرق و غرب از آن برخوردارند، ایران در اختیار دارد و اگر ندارد با چه قیمتی می‏تواند تهیه کند؟

۶- آیا منظور حضرت امام (ره) از این عبارت چیست؟ "خداوندا در هميشه تاريخ وقتي انبياء و اوليا و علماء تصميم گرفته‏اند مصلح جامعه گردند و علم و عمل را در هم آميزند و جامعه‌اي دور از فساد و تباهي تشكيل دهند با مخالفت‏هاي ابوجهل‌ها و ابوسفيان‌‌هاي زمان خود مواجه شده‏اند." آیا هنوز رگه‏هائی از تفکر ابوجهل‏ها و ابوسفیان‏ها در جامعه به‏چشم می‏خورد؟ آن‏ها چه کسانی هستند؟ و به‏راستی چرا مصلحانی که می‏خواهند علم و عمل را برای ایجاد جامعه‏ای دور از فساد و تباهی به‏کار بندند، باید همیشه قربانی شوند؟

۷- آیا منظور حضرت امام (ره) از "افراد داغ و تند با شعارهاي انقلابي" که "شما را از آنچه صلاح اسلام است دور كنند" چه کسانی بودند؟ آیا آن افراد امروز کجاها هستند و چه تصمیماتی را برای کشور و افرادی که مثل آن‏ها فکر نمی‏کنند، می‏گیرند؟

۸- چرا باید اتخاذ برخی از سیاست‏ها، کشور را بر لبة تیز جنگ و تحریم قرار داده و بسیاری از مصالح کشور را تحت‏الشعاع خود قرار دهد؟

۹- وقتی یک تحریم آمریکا علیه یکی از بانک‏های کشور، امکان دسترسی به ارز خارجی را در بازارهای بین‏المللی برای مسئولان اقتصادی کشور دشوار می‏سازد و بسیاری از مناسبات برون‏مرزی را بهم می‏ریزد، به‏راستی وقوع جنگی (یا تحریمی) دوباره، چه تأثیراتی برای اقتصاد بیمار ایران به‏همراه خواهد داشت؟  

۱۰- امروز همة جهانیان تصدیق می‏کنند که اگر دفاع جانانة دلیرمردان میهن نبود، چه‏بسا هرتکه از کشور را دشمنان این مرزوبوم به یغما برده بودند و شرایط مصیبت‏باری بر کشور مستولی می‏شد. شهدا، جانبازان و دلیرمردان گرانقدر ایران با شهامت وصف‏ناپذیری، طی سالیان متمادی از حریم کشور و تمامیت ارضی پاسداری کردند و اگر امروز مردم با آرامش نسبی روبه‏رو هستند، هدیه‏ای است که آن‏ها بدون منت و چشمداشت به ما ارزانی داشتند، اما بالاخره آثار مخرب جنگ از ابعاد گوناگون و ازهمه مهم‏تر، ((اصرار بر ادامة جنگ)) موضوعی است که باید یک‏بار دیگر مورد پرسش، بررسی و تحلیل قرار گیرد. آیا مسئولان سیاسی- نظامی کشور از آن‏همه خسارت، درسی برای آیندة کشور گرفته‏اند تا دوباره شرایطی به‏وجود نیآید تا کشور درگیر جنگ (یا تحریم) ناخواستة دیگری بشود؟ اگر به‏هر دلیل، نسل امروز جواب مناسبی دریافت نکند، ممکن است قضاوت صحیحی دربارة آن‏چه اتفاق افتاد، نداشته باشد که شاید در نحوة دید و عملکردشان نسبت به تصمیمات نظام، تأثیر گذارد. درهرصورت باید دانست که تاریخ بهترین قاضی و سخنگو خواهد بود، همان‏طور که عملکرد پیشینیان را امروز به قضاوت نشسته است.

همیشه سبز و آفتابی باشید.