كتاب "راز بهتر زيستن: رمز موفقيت همراه با آرامش" چاپ شد.

اين خبر را نه از اين بابت مي‏نويسم كه كتابي چاپ و جلوه‏نمايي كرده باشم. اصلاً اين‏طور نيست،‌ بلكه دوست دارم نشاط و آرامشي كه اين كتاب براي خوانندگانش به‏همراه مي‏آورد، با شما قسمت كرده و پيشاپيش به‏عنوان عيدي حضورتان تقديم كنم. نمي‏دانم كه چرا در ميان بيست و چندي كتاب علمي و دانشگاهي كه تأليف و چاپ كرده‏ام، اين يكي برايم تازگي و طراوت ديگري دارد. طراوتي كه در عنوان كتاب به‏خوبي ترسيم شده و ناشر محترم كتاب، با طراحي بسيار زيبا و دلنشيني، طراوت و شادابي كتاب را دوچندان كرده است.

يكي ديگر از راه‏هاي كسب موفقيت، رشد و نوسازي مداوم شخصيت است. كليد رمزي كه مي‏تواند قفل درهاي بسياري را به سوي موفقيت و آرامش پايدار بگشايد.

شخصیت عبارت است از ويژگي‏هاي رفتاري، فكري، اخلاقي، نفساني، تربيتي، آموزشي، فرهنگي، وراثتي،‌ احساسي، انگيزشي، هيجاني و..... يك انسان كه تا حدود زيادي منحصر به فرد بوده و از جهات بسياري، با ديگران متفاوت است.

برخي از اين ويژگي‏ها اكتسابي هستند و انسان از بدو تولد تا زمان مرگ، آن‏ها را در خود به‏وجود آورده، كم يا زياد كرده و وجوه متفاوتي را طي گذران عمر،‌ در رفتار و كردار و گفتار خود به نمايش مي‏گذارد. بخش كمي از ويژگي‏هاي شخصيتي اما اكتسابي نيستند و تحت تأثير وراثت زيستي قرار مي‏گيرند.

عوامل مختلفي در رشد و تعالي شخصيت مؤثرند كه در ادامه به گوشه‏اي از آن‏ها اشاره خواهد شد. بديهي است، توجه به اين نكات مي‏تواند انسان را در پيداكردن راه‏هاي ديگري ياري رساند.

1- به‏طور كلي شخصيتي سالم است كه ضمن داشتن ثبات و پايداري بتواند رفتاری سازگار و انعطاف‏پذیر در برخورد با محیط و موقعیت‏هاي متفاوت از خود نشان دهد. بنابراين، چنين شخصيتي قابل پيش‏بيني است و اطرافيان نيز سازگاري بيشتري با آن نشان خواهند داد. برعكس، ناسازگاري و انعطاف‏ناپذيري با محيط و اطرافيان نمايانگر اختلال در شخصيت است. اين افراد غالباً با تغييرات جديد مخالف بوده و واكنش‏هاي منفي از خود نشان مي‏دهند.

2- هرچند شخصيت، مفهومي انتزاعي است، اما آثارش آن‏قدر مشهود و معلوم است كه بخش قابل توجهي از زندگي آدميان در فرايند روابط اجتماعي آن‏ها را تشكيل مي‏دهد. براي مثال، كسي‏كه راستگو، امانتدار، به قول و قرارها پاي‏بند، امانتدار، نوعدوست، بخشنده و...... است، نزد مردم از شخصيتي سالم برخوردار بوده و مناسب‏ترين رابطة اجتماعي را مي‏تواند با اطرافيان برقرار كند.

3- ظاهري آراسته داشتن، خوش‏بو بودن، زيبا و شيرين و آرام سخن‏گفتن، خوش‏رويي و خوش‏خلقي، تحمل مشكلات و سختي‏ها، انتقادپذيري، انعطاف‏پذيري و حتي مثبت‏انديشي و برقراري روابط گرم با اطرافيان، در پرورش و بازسازي شخصيت انسان‏ها نقش قابل توجهي داشته و از طرف ديگر، تأثيرات مثبت و مطبوعي بر اطرافيان برجاي مي‏گذارد. در اين رابطه موارد فراواني را نيز مي‏توان اضافه كرد كه هركدام بنا بر تجربه‏هاي فردي مي‏توانند در رشد شخصيت حايز اهميت باشند.

4- فراگيري مهارت‏هاي اجتماعي و بهترين استفادة بهينه از عنصر زمان و پرهيز از اتلاف وقت و تنبلي و بي‏حوصلگي؛ در رشد شخصيت نقش بالايي دارد. بخش قابل توجهي از خلق شخصيت‏هاي سياسي، هنري، اجتماعي، مذهبي، ادبي، علمي و.... مرهون رعايت اين نكته بوده كه به‏علاوه، موفقيتي پايدار را به‏همراه خواهد داشت.

5- رعايت هنجارها، سنت‏ها، آداب و روسوم و قوانين رايج محيطي كه در آن زندگي كرده و به كار و فعاليت مشغوليم،‌ مي‏تواند شخصيت سالم، جذاب و پرطرفداري را از ما به نمايش بگذارد.

6- مشاهدات نشان داده‏اند كه چهار ويژگي هدفمند بودن،‌ اميد داشتن، توكل كردن و شاكر بودن نه‏تنها در رشد شخصيتي زيبا و مطلوب نقش مهمي دارند، بلكه دارابودن اين صفات، به‏تنهايي مي‏توانند متضمن موفقيت همراه با آرامش باشند.

7- به‏علاوه، رعايت ارزش‏هاي اخلاقي، فرهنگي و انساني، شخيصت سالمي را خلق كرده، حتي مي‏تواند بر آن‏دسته از زواياي پنهان شخصيتي كه جنبة‌ منفي و ناسازگار داشته و به سبب وراثت يا تأثيرات محيطي، تجربه‏هاي ناخوشايند گذشتة خود و اطرافيان نزديك پديد آمده و به‏صورت جبري بر انسان تحميل مي‏شوند، غلبه كند. مطالعات متعددي نشان داده‏اند، كساني‏كه به ارزش‏هاي ديني پاي‏بندي بيشتري داشته باشند و در هر لحظه از زندگي به فكر مرگ و آخرت باشند، شخصيت سالم‏تري داشته و توانايي بالاتري در رشد و بازسازي شخصيت از خود نشان مي‏دهند.

8- يكي از روش‏هاي مؤثر در ارتقاء شخصيت، جمع‏گرايي يا عدم كناره‏گيري از جمع است. دست‏يابي به شخصيتي دوست‏داشتني با ويژگي‏هاي انساني مورد قبول جامعه، از راه اجتماعي‏بودن و اجتماعي‏شدن شخصيت و پرهيز از انزواطلبي، گوشه‏گيري و خودمحوري امكان‏پذير است. انسان اجتماعي قادر خواهد بود بسياري از نيازهاي طبيعي خود را از طريق برقراري رفتار اجتماعي به اصطلاح "جامعه پسند" تأمين كند.

9- همچنين، مؤلفه‏هاي فرهنگي رايج در شكل‏گيري شخصيت افراد جامعه، نقش مهمي ايفا مي‏كنند. ازطرفي، چون درنهايت مردم سهم مهمي در تشكيل ساختار چنين مؤلفه‏هايي به‏عهده دارند، بنابراين تأثير و تأثر متقابل فرهنگ و شخصيت مردم بر روي يكديگر، غيرقابل انكارند.

10- رفتارهايي كه طي زمان براي افراد به‏صورت عادت درمي‏آيند و بخشي از تجربه‏هاي زندگانيشان را تشكيل مي‏دهند، در شكل‏گيري شخصيت و بروز آثار آن،‌ سهم فراواني دارند. بديهي است كه تغيير رفتار نامطلوب و الگوپذيري از شخصيت انسان‏هاي بزرگ، مي‏تواند در رشد و تعالي شخصيت، بسيار مؤثر باشد.

11- مسؤوليت‏پذيري نيز در رشد و تعالي شخصيت بسيار مهم است. كسي‏كه مسؤوليت اعمال خود را مي‏پذيرد و به آن‏چه انجام مي‏دهد آگاهي كامل دارد، به‏طور مستمر در رشد شخصيت خويش كوشاست.

12- تطابق حرف با عمل نيز يكي از نشانه‏هاي شخصيت سالم و جامعه‏پسند است. براي بازسازي شخصيت لازم است كه به آن‏چه مي‏گوييم عمل كنيم و حرف و سخني را بر زبان نرانيم اگر درصدد انجام آن در زندگي نيستيم. پرهيز از دوگانگي در حرف و عمل، شخصيتي واحد خلق كرده و درنهايت، از بروز شخصيت‏هاي چندگانه كه برخي از افراد مبتلا به آنند، جلوگيري مي‏كند.

برخورداري از شخصيتي سالم، موفقيت همراه با آرامش را به ارمغان مي‏آورد. رعايت نكات سادة بالا كه به صورت‏هاي مختلف مورد تأكيد شرع، پيامبر، امامان و بزرگان و انديشمندان قرار گرفته و براي هر كدام از موارد ذكرشده مي‏توان انبوهي مصاديق گهربار شاهد آورد، فرد را به سوي پاكي، راستي و آرامش رهسپار كرده و او را در زندگي دنيا سعادت‏مند خواهد كرد.

پس به‏خاطر داشته باشيم كه براي دست‏يازي به موفقيت همراه با آرامش، بايد به‏طور مستمر شخصيت خود را نوسازي كرده،‌ در رشد و ارتقاء آن كوشا باشيم. رشد و بازسازي مداوم شخصيت، افق‏هاي روشني از موفقيت پيش روي انسان باز كرده،‌ درهاي تازه و جديدي را براي بهترزيستن و برخورداري از آرامشي پايدار، به روي او خواهد گشود.

در ايامي نه‏چندان دور، سيه‏دلان صهيوني‏تبار، جنايات سهمگيني را مرتكب شدند كه دل تمامي آزادي‏خواهان را به‏درد آورد. آن‏روز قطعه‏اي را از سوز دل سرودم كه بيان دوباره‏اش در شرايط كنوني كه آن فجايع اما با آتشي سهمگين‏تر تكرار شده و جان و خانه و كاشانة ملتي زجر كشيده را مي‏سوزاند،‌ خالي از فايده نيست.

مكتب فقر و عشق، مرز و جغرافيا و نژاد و مليت و..... نمي‏شناسد و هرآن‏كه در اين مكتب به جستجو يا تماشا بنشيند، راز آزادگي خواهد آموخت. فرقي نمي‏كند،‌ آزادگاني از قلب اروپا باشند يا شهيداني از روستای "قانا" در جنوب لبنان يا كودكان و جوانان و پيراني از غزة‌ به‏خون كشيده‏شده؛ كه خبر شهادت‏شان، دل تمامی انسان‏های آزاداندیش را به درد و رنج آورده و اشک از دیدگان جاری مي‏كند؛ اشك و رنجي كه تنها از ديدگان و دل كساني جاري مي‏شود كه با عشق و فقر دمسازند و خود را بخشي از بدنة جداناپذير هستي و بشريت مي‏دانند.

به‏راستي باور اين‏همه مصيبت و نسل‏كشي مشكل است،‌وقتي مي‏بيني كساني‏كه هر روز بر سندان حقوق بشر مي‏كوبند، اما در اين شرايط بحراني كه خون از دل روزگار مي‏چكد، خفقان گرفته‏اند.

راستی چگونه است، زنان و کودکانی ‏که مظلومانه و در سخت‏ترین شرایط زندگی و زیر رگبار موشک و خمپاره، شاخه‏های زیتون صلح و دوستی را به عالمیان هدیه می‏کنند، باید قربانی هدف‏های شوم جباران حقير جنایتکار شوند؟

باید کاری کرد!

منتظر باشید که در لحظات نزدیکی، انتقام خون شهیدان لبنانی و فلسطینی را با چنگ و دندان آتشین، از شما خواهیم گرفت.

منتظر باشید!

*

مادر ندا و یوسف را می‏بینم

          و "هدی" را بر جنازة پدر

         ايستاده‏اند با چشم دل

زیر سقف آئینه‏ای احساسشان

و با دستان خالیشان در غزه

فریاد می‏زنند

تا شاید در هیاهوی ((تب جهانی))

((داور)) به نفع آنها سوت زند!

پنجرة دلشان را با خمپاره شکسته‏اند

اما خط‏نگهدار آفساید را سوت می‏زند

که باید به عقب برگردند

و عشق را فراموش کنند.

"غزه" فریاد می‏زند به رأی داور

"اسماعیل حنیه" مبهوت است

"ابومازن" نگاه می‏کند.

"يوسف هصيصی" خونین بر خاک می‏افتد

و پیکر افتادة خواهرش "ندا خليل ابوصيام" را

آنسوی‏تر بر خاک می‏بیند؛

"هدی"

دیدگان وجودش کم‏سو شده‏اند

و تنها بازماندة غرورش را

            ازدست‏رفته می‏بیند.

توپ در میان ازدحام و شلوغی کویر زمین

گم شده است.         

احمد قريع تنها بر زمین نشسته ‏است

            و با خون رگ‏های ندا

            و دستان بی‏رمق یوسف

            و آغوش بی‏پدر هدی

            فلسطین را می‏خواهد از گذرگاه کرم شالوم 

            به سلامت دارد

امروز صبح

قلم شکسته‏ام را آبیاری می‏کنم

و تمامی گل‏های باغچة احساسم را

در سبد آرزوهایم

برای هدی و ندا و یوسف می‏فرستم

می‏دانم 

و چه خوب مي‏دانم

صبح‏ها باز 

بنفشه‏های رنگارنگ آرزوهایشان را

نخواهند ديد،

و گل شب‏بوی افکارشان را

            در باغچة خالی و بی‏طراوت زندگی

            و در نیمه‏های شب عرفانی سجاده مادر‏

نخواهند بوييد.

آی!

تمامی تماشاگرهای تب جهانی در صحنه

ببينيد نور دیدگان انسانیت را

            كه پژمرده می‏شوند در غزه.

آی ناکس‏ها!

به او برگردانید گل‏های مادر را.

خط‏نگهدار دوباره سوت مي‏زند آفساید را

"اهود اولمرت" پنالتی می‏گیرد

تا "سرجوخه گيلاد شليت" از رختکن بازگردد.                     

توپ از رفح می‏گذرد

جوانان بر خاک می‏افتند

صورت‏ها خونین می‏شوند

مادر ندا و یوسف ضجه می‏زند

آی ناکس‏ها!

بگذارید که دستان مجروح‌ فلسطين

آئینة احساسم را

            جلا دهند.

کار به ضربات پنالتی می‏کشد

داور سوت می‏زند

خط‏نگهدار آفساید می‏گیرد

جوانان ایتالیا قهرمان جام می‏شوند.

توپ‏ها در غزه شلیک می‏شوند. 

جوانان فلسطینی بر خاک می‏افتند.

رهبران جهانی شادند

از این‏همه افتخار، پیروزی و غرور.

"هدی" بر جنازة پدر ایستاده

"ماركو ماتراتزی" جام را در آغوش به خانه می‏برد

مادر ندا و یوسف جنازه‏ها را بر دوش

نمی‏داند کجا ببرد

غزه خونین است.

"يادگيري" مستمر و بدون وقفه، شرط لازم موفقيت است. منظور از يادگيري، حفظ مطالب درسي يا فراگيري بعضي از مهارت‏ها براي انجام كارهاي روزانه نيست كه البته آن‏هم بخشي از فرايند يادگيري محسوب مي‏شود.

منظور از يادگيري در اينجا قرارگرفتن در فرايندي است‏كه توانايي فرد را براي تفكر و تأمل در موضوعات يا رخدادها يا پديده‏هاي پيراموني افزايش داده و براي يافتن علت پيدايي هركدام، به‏دنبال دانش‏اندوزي و آموختن رفته تا بتواند در نهايت به‌ تغيير و اصلاح در رفتارهاي جاري خويش اهتمام ورزيده و به پايداري نسبي در تغييرات حاصل‏شده در رفتار و پندارش نايل آمده و توانايي‏هاي او را افزايش دهد تا زمينة قرارگرفتن در مسير موفقيتي پايدار همراه با آرامش مهيا شود.

يادگيري اگر از روي ميل و رغبت صورت گيرد، سبب نشاط روحي شده و چنان‏چه استمرار يابد، به عادتي شيرين تبديل مي‏شود كه ترك آن شايد به آساني امكان‏پذير نباشد. دانستن نادانستني‏ها، كشف مجهولات،‌ پي بردن به راز هستي، ديدن ناديدني‏ها و..... چشم دل و صورت را باز كرده و آن‏چنان تحول روحي در انسان به‏وجود مي‏آورد كه زيباييش به اندازة كل عالم خلقت است.

مقدمة عبادت و ستايش بندگان كه هدف خلقت را تشكيل مي‏دهد، يادگيري است و اگر به زيباترين صورت و كامل‏ترين وجه صورت نگيرد، رهرو مسير را به اشتباه طي خواهد كرد.

ديدن زيبايي‏هاي عالم و درك عميق آن در دل و جان، توسط يادگيري امكان‏پذير است؛‌ روزي‏كه براي نخستين بار چشم دل و صورت بر دنيا باز مي‏شود و اين‏همه زيبايي و شگفتي عالم در چشم و ضمير نقش مي‏بندند، كلاس يادگيري شروع به كار كرده و مهيج‏ترين اسرار خلقت را يكي پس از ديگري به انسان تعليم مي‏دهد.       

براي يادگيري، نخست بايد "احساس نياز" و ضرورت و اهميت آن‏را در خود بارور ساخته تا انگيزة كافي براي يادگيري مداوم همراه با تغييرات پايدار فراهم شود. سپس دورنما و افق‏هايي كه مي‏خواهيم آن‏ها را به‏دست آوريم، مشخص كرده و مسير حركت را براي خود كاملاً مشخص كنيم تا در فرايند يادگيري وقفه يا انحرافي پيدا نشود.

درواقع فردي كه در پي يادگيري مستمر است، هدف‏هاي والا، مشخص و قابل حصولي را در مقابل خود ترسيم كرده و با تلاش و ممارست فراوان سعي مي‏كند تا به آن‏ها دست پيدا كند.

نكتة قابل توجه در مسير يادگيري آنست كه در حد امكان، روان خود را از آلودگي‏ها پاك كرده و در كنار "سلامت جسماني"، از "سلامت رواني" نيز برخوردار شويم؛ چراكه عدم وجود اين دو به‏طور نسبي، مي‏تواند فرايند يادگيري را با وقفه و انحراف مواجه ساخته و بنابراين، ما را از مسير موفقيت دور سازد. بايد هرگونه، ترس، نااميدي، دلسردي، تشويش و دلهره و اضطراب، افسردگي و دودلي را از خود دور ساخت.

بايد ذهن را با اعتماد به نفس بالا براي يادگيري آماده كرد. براي اين‏كار لازم است كه ابتدا باور كنيم كه "مي‏توانيم" ياد بگيريم و سپس تلاش خود را آغاز كرده و بدون وقفه و توقف، يادگيري را قدم به قدم همچون طفلي كه متولد مي‏شود و از همان آغاز تولد به دنبال يادگيري است، آن‏را هدفمند، دنبال كنيم.

در فرايند يادگيري، عادت كنيم كه مطالب مهم را بنويسيم تا در مواقع ضرور، به آن‏ها مراجعه كرده، مورد استفاده قرار دهيم.

اين‏كه گفته شد يادگيري بايد هدفمند باشد، به اين معناست كه اولويت‏هاي مهم را مشخص كرده و با طبقه‏‏بندي آن‏ها، از مهم‏ترينشان شروع كنيم. بايد در مسير يادگيري با گام‏هاي محكم و استوار قدم گذاشته و هرگز از شكست و زمين‏خوردن، "ترسي" به دل راه ندهيم. ترس و دودلي، از دشمنان سرسخت يادگيري هستند. ترس، اعتماد به نفس را زايل كرده، قدرت يادگيري را در فرد كاهش مي‏دهد.

براي يادگيري، لازم نيست كه از موضوعات سخت و مشكل شروع كنيم و بهتر است كه در حد استعداد و نياز، مطالب مورد علاقه و قابل فهم را انتخاب كنيم. به ياد داشته باشيم كه براي رسيدن به دوردست‏هاي آرزو، از گام‏هاي كوچك شروع كنيم. برداشتن گام‏هاي كوچك، توان ما را براي برداشتن گام‏هاي بلندتر فزوني خواهد داد و ما را آمادة پروازهاي بلند در سرزمين‏هاي دور آرزوهاي شيريني كه تمامي قابل دست‏يابي هستند، خواهد كرد.

كسي كه انديشة يادگيري مستمر و هدفمند را در خود بارور كرده است، ذهني آماده براي فهم جهان پيراموني پيدا خواهد كرد و آن‏گاه به رموز موفقيت يكي پس از ديگري آگاه شده و با آرامش و اطمينان در مسير زندگي قدم مي‏گذارد. قدم‏هايي كه هر كدام مملو از موفقيت و پيروزي‏اند و درواقع، چنين فردي هرگز با شكست و نااميدي همداستان و همساز نخواهد شد.  

براي رسيدن به موفقيت راه‏هاي زيادي وجود دارد كه قدم گذاشتن در اكثر آن‏ها بسيار سهل و آسان است.

بايد بدانيم كه شخصي موفق است كه در وهلة نخست،‌ از "سلامت جسماني" خود به بهترين صورت مراقبت مي‏كند.

افرادي هستند كه ممكن است توجه كمي به سلامتي جسماني خود كرده و با كارهاي بسيار ساده‏اي كه مي‏توانند انجام دهند، اما از انجام آن‏ها طفره مي‏روند، جسم خود را در برابر سختي‏ها، مشكلات،‌ ناملايمات و حتي انرژي‏هاي منفي كه به‏طور معمول همه را دربرمي‏گيرند، ‌مقاوم نمي‏سازند.

براي مراقبت از سلامتي جسم تنها داشتن امكانات مادي كافي نيستند و در بسياري از زمينه‏ها شايد كمترين نيازي هم به پول وجود داشته باشد. ياد بگيريم كه بدن خود را دوست داشته، به آن احترام بگذاريم چراكه بدون جسمي سالم و بانشاط، رسيدن به موفقيتي پايدار امكان‏پذير نخواهد بود. درواقع بايد مراقب باشیم كه به سلامتي جسم بيشتر از شغل و كار خود اهميت دهيم؛‌ دراين‏صورت، از حرفة بهتري برخوردار شده و موفقيت‏هاي بيشتري در كار به‏دست خواهيم آورد.

علاوه بر نكات بالا،‌ از هشت روش ساده زير مي‏توان براي برخورداري از جسمي سالم بهره‏مند شد و مسير دست‏يابي به موفقيت را هموار كرد:

* داشتن تحرك لازم و انجام ورزش‏هاي ساده و كم‏خرج مثل پياده‏روي روزانه كه ضامن سلامتي است، تنها اراده مي‏خواهد و اگر تبديل به عادت شود، نه‏تنها بسيار لذت‏بخش خواهد بود،‌ بلكه نيرو و نشاط فراواني را براي جسم به‏همراه مي‏آورد.

* تغذية‌ سالم،‌ اجتناب از پرخوري و پرهيز از مصرف سيگار،‌ مواد مخدر،‌ مشروبات الكلي و هر آن‏چه به سلامت بدن زيان مي‏رساند، سلامت جسم را تضمين كرده، راه رسيدن به موفقيتي پايدار را هموار مي‏كند.

* رعايت بهداشت عمومي و خصوصي، در سلامتي جسم نقش بسيار مهمي دارد. افرادي كه با رعايت بهداشت، طرفدار نظرية پيشگيري هستند، كمتر به بيماري‏هاي مختلف آلوده مي‏شوند و جسمي قوي و شاداب خواهند داشت.

* برخي پزشكان، درست تنفس كردن را در سلامتي جسم مؤثر مي‏دانند و حتي ادعا مي‏كنند كساني‏كه هر روز صبح، ده الي دوازده نفس عميق در هواي پاك صبحگاهي مي‏كشند، جسمي سالم و شاد را در طول روز تجربه خواهند كرد و از فعاليت روزانة بهتري برخوردار خواهند شد.

*‌ خواب خود را در شبانه‏روز تنظيم كنيد و سعي كنيد به اندازة كافي استراحت كرده تا از جسمي سالم و شاداب برخوردار شويد. پزشكان اعتقاد دارند در مواردي، استحمام به‏قدر چهار ساعت در رفع خستگي جسم مؤثر بوده و سبب نشاط آن مي‏شود.

* خنديدن،‌ به سلامتي جسم كمك زيادي مي‏كند. مطالعات نشان مي‏دهد كه افراد خنده‏رو و خوش‏خلق از تغذية‌ بهتري برخوردار بوده و بنابراين، جسم سالم‏تري دارند.

*‌ مطالعات كاربردي فراواني نشان داده‏اند كه خوش‏بيني، داشتن اعتماد به نفس، توليد انرژي‏هاي مثبت و به‏طور كلي مثبت‏نگري، نوعدوستي، بخشندگي، بخشش، اميد به آينده، و توكل به ارادة برتر تأثيرات فراواني را در سلامتي جسم دارند. به‏عبارت ديگر، كساني‏كه از رواني سالم برخوردارند، لاجرم جسمي سالم نيز در اختيار دارند.

* به‏علاوه، بهبود كيفيت رابطه با اطرافيان نيز در سلامت جسم نقش مهمي دارد. بايد بدبيني و نفرت و كينه و حسد را از وجود خود پاك كرده، دوستي و عشق و محبت را جانشين كنيم تا رابطة بهتري با دوستان، همكاران و خويشاوندان برقرار سازيم.

پس به‏خاطر داشته باشيم و ايمان آوريم كه:‌ لازمة رسيدن به موفقيت، داشتن جسمي سالم و بانشاط است.

          در عالم سياست‏مداري همين‏جوري، تصميم‏هاي سياسي همين‏جوري آن‏قدر فراگير شده‏اند كه شايد كمتر كسي كه قبل از انقلاب، درد انقلاب در سر داشت و خواهان برپايي دنيايي غيرهمين‏جوري بود، گمان مي‏كرد كه جامعه‏اي بسازد با تمامي مظاهر شگفت همين‏جوري! یاد دوران دانشجویی قبل از انقلاب در آمریکا می‏افتم که دبیر منطقه‏ای انجمن اسلامی بودم با آن‏همه تدبیر و رؤیا که شرایط امروز را کمتر کسی گمانه می‏زد. جوانانی بودیم بدون ادعا و انتظار که جوش و خروش جوانی را با اندیشة انقلابی عجین کرده و آرزوهایمان را در جامعه‏ای آزاد و مستقل جستجو می‏کردیم. هرچه بود، در عشق و اراده و طلب خلاصه می‏شد. هیچ کس را سودای مقام یا رسیدن به ثروت در سر نبود که درعوض، باید از "جوانی" و پس‏اندازی هم که برای تحصیل کنارگذاشته شده بود، هزینه می‏كرد.

آن‏روزها، نه نتیجة مبارزات معلوم بود و نه زمان رسیدن به آن؛ با این‏همه، دانشجویان می‏خروشیدند و درکنار مردم از دل مایه می‏گذاشتند. اما در آن ایام، نه اثری از روحانیون مبارز بود یا روحانیت مبارز یا جامعة مدرسین حوزة علمیه، یا اصول‏گرایان یا اصلاح‏طلبان یا آبادگران یا اصول‏گرایان اصلاح طلب یا اصلاح‏طلبان اصول‏گرا یا جناح راست اصول‏گرا یا جناح چپ اصلاح طلب و... که امروز، همگی خود را بی‏کم و کاست، مسلمان و معتقد به نظام می‏دانند و حتی کمتر گروهی پیدا می‏شود که چشم دیدن گروه دیگر را داشته باشد.

آن روزها کسی نمی‏گفت که "منتقد احمدی‏‌نژاد، مخالف رهبر است" یا اعتقاد نداشت که: "مخالف هاشمی، دشمن پيغمبر است" و البته انتظار هم نبود که پس از سرنگونی رژیم پهلوی و استقرار نظام اسلامی و روی‏کارآمدن دولتی جدید؛ در ایام انتخابات، به کسانی رأی دهند که مخالف دولت باشند و این رویه در هر دورة انتخابات با شدت بیشتری ادامه پیدا کند.

اگر گفته شود از مردم، كمتر كسي به این تناقض در اندیشه و رفتار که پس از انقلاب در جامعه شیوع پیدا کرده، می‏اندیشد تا چه رسد به آن‏که نهاد یا سازمانی به‏دنبال چاره‏جویی باشد، حرفي به گزاف نگفته‏ايم! تحلیل رفتارشناسی فرهنگ اخیر سیاسی مردم این مرز و بوم که نشأت‏گرفته از نظام کنترلی‏ و همين‏جوريست، باید در چارچوب تفکر کنترلی مورد مداقه قرار گیرد، به‏نحوی‏که حتی رئیس دولت نهم، يكسال و اندي پس از روي‏كارآمدنش و در شرایط خاص سیاسی- برای مثال انتخابات شوراها- با شهردار تهران هم‏صدا می‏شود که: "دولت نباید در انتخابات شوراها دخالت کرده يا در فعاليت‏هاي سياسي شركت كند."[1] تا نشان داده شود، انتخابات آزاد برگزار می‏شود و تنها رأی مردم ملاک است؛‌ و صد البته احدي از آحاد هم سؤال نمي‏كند كه مگر وظيفة دولت، دخالت در انتخابات است و مگر قبلاً دخالت مي‏كرده يا.........!؟

به‏طور طبیعی چنین اظهارنظرها و واکنش‏هایی تنها در چارچوب نظام‏های کنترلی و همين‏جوري قابل رؤیت‏اند که دولت و کارگزارانش بنا به مصلحت سیاسی، با مردم هم‏صدا و خواستار انتخاباتی آزاد می‏شوند.

دخالت دولت در انتخابات، سابقه‏ای دیرینه در ادبیات سیاسی ایران‏زمین دارد.به عنوان مثال، پس از نهضت مشروطیت، که قرار بود انتخابات آزاد باشد، دخالت‏ها شروع شده و در انتخابات دورة شانزدهم مجلس به اوج رسید. در آن هنگام که دولت "ساعد" درصدد تشکیل مجلسی فرمایشی بود با مقاومت نمایندگان اقلیت مجلس پانزدهم مواجه شده و هیجده تن از آن‏ها به‏همراه دکتر مصدق و حمایت آیت‏الله کاشانی که در تبعید بود، در دربار متحصن شدند. متحصنین عبارت بودند از: دکتر مصدق، شمس‏الدین امیرعلایی، یوسف مشار، دکتر شایگان، محمود نریمان، دکتر سنجابی، دکتر کاویانی، دکتر مظفر بقایی، حسین مکی، عبدالقدیر آزاد، عباس خلیلی، حایری‏زاده، عمیدی نوری، دکتر حسین فاطمی، جلالی نائینی، احمد ملکی، ارسلان خلعتبری، زیرک‏زاده و سیدجعفر غروی.

در نهایت، به‏دنبال اعتراضات گسترده، "عبدالحسین هژیر" وزیر دربار توسط "سیدحسین امامی" از شاگردان آیت‏الله کاشانی، ترور و انتخابات این دوره هم ابطال شد. حداقل در آن دوران، جامعه شاهد ابطال انتخابات بود، اما گزینش‏های سختگیرانة استصوابی کنونی شوراي نگهبان، اگر هم با نگرانی‏هایی درخصوص صندوق‏های رأی مواجه باشد که گه‏گاه حتی از زبان رئیس مجمع تشخیص مصلحت و دیگر فعالان سیاسی به‏کرات شنیده شده، هیچ‏گاه به ابطال انتخابات نیانجامیده است که این‏هم از دیگر مظاهر نظام کنترلی و همين‏جوري است.

در شرایط کنونی، حتی این حداقل هم معلوم نیست که دست‏آوردهای مثبت و تأثیرگذار گروه قبلی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدنی و... که قرار است در هر انتخابات جای خود را با نفراتی دیگر عوض کنند، چه بوده و آیا نهادی عملکرد آن‏ها را در بوتة نقد و بررسی مي‏گذارد تا رأی‏دهندگان تصویر روشنی از انتخاب مجدد همان افراد یا گروهی دیگر را داشته باشند، یا تنها قرار است که فقط نمایش انتخابات به روی صحنه آمده و گروه‏های بانفوذ هم مطمئن‏اند که مردم، "لیستی" رأی خواهند داد؟ و از آن‏جایی که در صحنة سیاسی در یک نظام کنترلی و همين‏جوري، کسی پاسخگوی اعمالش نیست، هیچ‏گاه افراد "لیست برنده" در پایان دوره، مورد پرسش قرار نخواهند گرفت، هم‏چنان‏که هیچ‏گاه مجلسین ایران قبل از انقلاب، پاسخگوی اعمال خویش نبودند، چراکه امروز ما حکم بر "فرمایشی بودن" آن‏ها را صادر می‏کنیم و ایضاً، طی دهه‏هاي متمادي پس از انقلاب نیز هیچ‏گاه عملکرد "مجلس" یا "شورایی" مورد پرسش قرار نگرفته است.

به‏طور قطع در نظام‏های آزاد مردم‏سالار غيرهمين‏جوري، این قبیل تدابیر اندیشه نشده و چنین برداشت‏هایی از چگونگی نحوة فرآیند انتخابات، تنها از مظاهر نظام کنترلی همين‏جوري‏‏ست. ذکر این نکته هم خالی از فایده نیست که نباید گمان شود انتخابات تنها از مظاهر نظام آزاد مردم‏سالاری است، چراکه مشاهدات نشان می‏دهند رژیم‏های کنترلی همين‏جوري عصر جدید نیز برای کسب مشروعیت و مقبولیت خود، از ابزار انتخابات استفاده می‏کنند، اما باید تفاوت‏های ماهوی میان این دو قسم انتخابات جستجو کرد.

به‏علاوه نباید تصور کرد که فعالان سیاسی امروز، از مخالفین انتخابات مجلس شانزدهم که اکثراً پروندة قطور سیاسی- مبارزاتی در نظام شاهنشاهی داشتند و همگی سودای انتخابات را در سر می‏پروراندند، نگرانی بیشتری برای تعالی کشور دارند، اما چون هر دو در نظامی کنترلی همين‏جوري تربیت سیاسی شده‏اند، به‏نظر نمی‏رسد که دست‏آوردهای آن‏چنان متفاوتی هم در صحنه‏های سیاسی- اجتماعی ارايه دهند.

به‏همین صورت است، قیاس  مبارزات دانشجویی سالیان دور با فعالیت‏های محدود سیاسی دانشجویان امروز؛ حداقل آنان نظام سیاسی پیشین را تغییر دادند، اما آیا اینان توان حفظ بدون انحراف دست‏آوردهای گذشته و تعمیق آن‏را در راستای استقرار نظامی آزاد و مستقل خواهند داشت یا تنها در "باغچة کوچک خانه‏اشان" به‏دنبال نقد آرام شرايط موجودند؟ پرواضح است که اگر اندیشة استقرار نظامی آزاد و مستقل در آئینة اوهام افتد، باید هر از چندگاه یک‏بار، دلخوش به شعارها و عبارات زیبنده یا فریبنده بود و گفت که: "ما بیش و پیش از آن‏که به دستانی ویران‏گر محتاج باشیم، به اذهانی ویران‏گر محتاجیم ؛ و دستانی سازنده." اما فراموش نکنیم که اوضاع همچنان بس فریبنده است، نازنین!

فريبندگي اوضاع اما تنها به همين‏جا ختم نمي‏شود كه چگونگي فرآيند انتخاب افراد از طرف نهاد شوراي نگهبان براي قرارگرفتن در مبارزات انتخاباتي، از عجايب روزگار است كه صدالبته بر طنازي تصميم‏هاي انتخاباتي همين‏جوري مي‏افزايد. يكي از دوستان سياسي‏ام كه "جواني" خود را در سياست، همين‏جوري تلف كرده، برايم تعريف مي‏كرد؛ از دبير شوراي نگهبان بيشتر از خدا مي‏ترسد! گفتم يعني چه؟ گفت: "احراز صلاحيت" براي قرارگرفتن در ليست انتخاباتي در ايران غيرقابل پيش‏بيني است. يعني،‌ كسي‏كه تاكنون چند دورة‌ متمادي نمايندة مجلس يا وزير بوده و هم‏اكنون رئيس يكي از كميسيون‏هاي مجلس است و حتي اختيار دارد كه وزير اطلاعات را در كميسيون به سين‏جين بكشد، اگر بخواهد در دور بعدي انتخابات مجلس شركت كند، اگر در طيف سياسي حاكم نباشد، امكان رد صلاحيتش از طرف شوراي نگهبان بسيار زياد است![2] او درحالي‏كه سرش را تكان مي‏داد با تعجب و افسوس،‌ انگار از "خدا" مي‏پرسيد: اگر اين اشخاص صلاحيت ندارند، چرا اكنون نمايندة مجلس يا حتي در بالاترين مقام اجرايي كشور قرار دارند؟ با اين اوصاف آيا همين‏جوري‏تر از نحوة برگزاري انتخابات در جايي يافت مي‏شود؟(1) و (2)

1- برگرفته از كتاب چاپ‏نشدة‌ "كشورداري همين‏جوري" كه معلوم هم نيست اين كتاب در شرايط فعلي اصلاً امكان گرفتن مجوز براي چاپ از طرف وزارت ارشاد را پيدا كرده و به اين زودي‏ها در ويترين كتابفروشي‏ها عرضه شود!

2- چون ايام انتخابات مجلس است،‌ فكر كردم ذكر دوباره اين مطلب خالي از لطف نباشد و البته تا نظر شما چه باشد!