پیام شمارة 295

یاران همراه!

اگر دولت‏ها علم اقتصاد را تنها به ابزاری برای تحکیم قدرت خود بدل سازند و از آن برای افزایش رفاه ملت‏‏ها استفاده نکنند، به راه خطا می‏روند، چراکه پس از مدتی کوتاه، تأثیرات ناشی از سیاست‏های اشتباه به سایر حوزه‏های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه سرایت کرده و ناهنجاری‏های فراوانی از خود برجای می‏گذارند. به‏همین صورت، فاجعة تورم به ابعاد اقتصادی ختم نمی‏شود و تنها (ادامه مطلب....)

پیام شماره 294

یاران همراه!

ایرانیان ازجمله ملت‏هایی‏اند که علاقه فراوانی به امثال و حکم دارند و به‏همین ترتیب، نویسندگان و سخنوران توسط داستان‏ها یا ضرب‏المثل‏ها، ظریف‏ترین عبارات را به‏نحوی بیان می‏کنند که هم مخاطب، منظور اصلی را دریابد و هم خطری احتمالی گریبانگیر گویندة مطلب نشود. روزگاری در وصف نخست‏وزیر اسبق انگلیس خانم "مارگارت تاچر" می‏گفتند که: (ادامه مطلب....)

پیام شمارة 29۳

یاران همراه!

مسئولیت "روشنفکر" در شرایط حاضر چیست؟ آیا روشنفکران جامعه باید به حزب، گروه و طبقه‏ای اجتماعی- سیاسی- فرهنگی و... وابسته باشند و اندیشه و تفکر خاصی را اشاعه دهند؟ آیا میان روشنفکران و رهبران سیاسی و دینی تفاوت وجود دارد؟ آیا حساسیت روشنفکران نسبت به مسایل پیرامونی خود کاهش یافته و توجیه‏کنندة وضعیت موجود شده‏اند؟ آیا روشنفکران باید (ادامه مطلب....)

پیام شماره 292

می‏جویمت، می‏خواهمت، همچون شبی ستاره را

می‏سایم از چشم ترم، روشنی نگاه تو (ادامه مطلب....)

پیام شمارة 291

یاران همراه!

امروز که به دفتر کارم آمدم، احساس غرور و شادمانی غیرقابل وصفی سراسر وجودم را احاطه کرده بود و چنین احساسی، بدن به‏شدت بیمارم را که حتی قوزک پاهایم هم دیگر تحمل سنگینی آن‏را ندارند، التیام می‏داد، چراکه در اطراف خود، یاران مهربانی را مشاهده می‏کنم که با قلب‏هایی پاک و زلال و چشمانی منتظر و قدردان، نوشته‏های روزانه‏ام را دنبال کرده و اگر به‏مناسبتی مطلبی را به رشتة تحریر درنیاورم، (ادامه مطلب...)

پیام شمارة 290

یاران همراه!

یکی از نگرانی‏های دائمی نویسنده اینست که نوشته‏های مداومش برای مخاطبان، "دم‏دستی" شوند و افکارش نتوانند در شعاعی مورد انتظار بازتاب پیدا کنند. بیهودگی است اگر افکار و آثار نویسنده‏ای در میان انبوهی از کلمات و واژگان که روزانه تولید می‏شوند و مخاطبان خاص‏شان را پیدا می‏کنند، ناپدید شوند، چون "نبودن" بهتر از "گم‏شدن" است و "مرگ" افضل از "بیهودگی". حضور معنی‏دار کلمات نویسنده نزد مخاطبانش سرشار از جلوه و خواستنی وصف‏ناشدنی است، اگر کلمه (ادامه مطلب....)

پیام شمارة 289

یاران همراه!

دیکتاتورها هم می‏میرند و اکثر آن‏ها به ذلت و خواری و درماندگی و حقارت می‏میرند. دیکتاتورها با آه و ناله و نفرین و آرزوی مرگ مادران و خواهران و پدران و فرزندان صلح‏طلب و مخالف هرگونه خشونتِ قربانیانی می‏میرند که هرگز آرزوی مرگ کسی را درسر نداشتند و شاید بسیاری از آن‏ها درعین خوشحالی و پایکوبی از مرگ دیکتاتورها، قلبشان جریحه‏دار شود و در اعماق وجود بگریند، چون (ادامه مطلب....)

پیام شمارة 288

یاران همراه!

در کوران زندگی و فراز و نشیب‏های فراوان آن که محنت و سرگشتگی و حرمان و فراغ و درد و محنت و.... می‏آورد و آدمی را درمانده و خسته و تنها و نالان و افسرده می‏کند، انسان به‏تحقیق، نیاز به داروی آرام‏بخشی دارد که روحش را جلا دهد و جسمش را شفا و بی‏تردید نیاز به خلوت دل دارد و برای آرامش قلب، بهتر از دعا و نیایش به درگاه احدیت، داروی دیگری نیست که به‏جز آن هرچه باشد، عبث و بیهوده است و زودگذر و اعتیاد‏آور. یکی از دعاهایی که جان را جلا می‏بخشد و روح را از بند روزگار آزاد می‏کند،  (ادامه مطلب....)

پیام شمارة 287

یاران همراه!

آیا تاکنون اندیشیده‏ای که چگونه و چقدر زندگی کرده‏ای؟ 

                                       *       

آیا تا کنون صدای آهنگ روح‏نواز قلبت را با گوش جان شنیده‏ای و از پنجره‏اش، عشق‏بازی پروانه را با پرچم‏ گل ِکاشی سقاخانة آرزوها دیده‏ای که چگونه موسیقی قلبت را در گلبرگ‏هایش نقاشی می‏کند؟ (ادامه مطلب....)

پیام شماره 286

یاران همراه!

این روزها آن‏قدر موضوع‏ها فراون شده‏‏اند که در این مجال اندک، پرداختن به همة آن‏ها میسور نیست، هرچند مورد نقد دانشجویانم قرار می‏گیرم که چرا در خصوص آن‏ها مطلبی نمی‏نویسم. برای مثال دیروز در آغاز کلاس یکی پرسید که چرا در مورد تأخیر نتایج انتخابات شورای شهر تهران مطلبی نمی‏نویسم و دیگری شکایت داشت که چرا تحلیل شکست گروه حامیان دولت موسوم به "رایحة خوش خدمت" را قلم نزده‏ام و دیگری به طنز یا جدی می‏گفت که آقای رئیس جمهور هم پس از شکست طرفدارانش گفته است مهم آنست که ملت در انتخابات پیروز شده‏اند. بعد ادامه داد:

پیام شمارة 285

یاران همراه!

در مطلبی نوشتم که مطالعات نظری و تجربه‏های کاربردی نشان می‏دهند، نظام‏های مردم‏سالاری که مسیر توسعه را در ابعاد و مظاهر مختلف با موفقیت پیموده‏اند، زندگی را توسط هفت اصل ایمان، رفاه، آزادی، وطن‏دوستی، عدالت، مشارکت و عشق تعریف کرده‏اند و نمایندگان و کارگزاران نظام، تمامی "تصمیمات و برنامه‏های" خود را با هفت اصل مزبور منطبق کرده تا مطلوب‏ترین (ادامه مطلب....)